سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

رقیه فخرپور – عضو هیات علمی دانشگاه تربیت معلم آذربایجان

چکیده:

در اجتماع ما گروه وسیعی از افراد هستند که به گونه ای خاص از جنبه های فکری، جسمی، عاطفی و یا ویژگی های رفتاری با دیگر افراد جامعه خود تفاوت دارند. این افراد به کمک ویژه ای نیاز دارند تا استعداد های نهایی شان به شکل مطلوب شکوفا شود. توجه به افراد معلول و در نظر گرفتن نیازها و توانمندی های آنان از قرن نوزدهم میلادی – به ویژه پس از جنگ جهانی دوم – به شکل جدی تری صورت گرفته است. در کشور ما نیز پس ازجنگ تحمیلی و اضافه شدن مجروحان و جانبازان به شمار معلولین جامعه لزوم توجه و پرداختن به نیازها و مشکلات انان نمون بیشتری پیدا کرده است.
امروزه فعالیتهای ورزشی و تفریحی جزء لاینفک زندگی محسوب می شود و ورزش در جوامع مدرن امروزی به عنوان یکی از رایج ترین ابزار و وسایل تفریحی به شمار می ورد که بدون شک تا اندازه زیادی مربوط به درک بهتری ازاهمیت ورزش هم از نظر جسمانی و هم از لحاظ روانی و اجتماعی می باشد و دیگر مثل گذشته نیازی نیست که روی آوردن و پرداختنبه فعالیت های ورزشی برای مردم جامعه، توسط کارشناسان ورزش توصیه شود، بلکه وظیفه اصلی و مهم متخصصین و برنامه ریزان ورزشی، ایجاد فضاها و مکان های مناسب ورزشی و تفریحی می باشد. از آنجایی که ورزش به عنوان یک عامل و وسیله ارزشمند درمانی، تفریحی و روانی و وسیله ای برای اتصال افراد معلول به جامعه به شمار می رود و آنها با شرکت در فعالیت های ورزشی و تفریحی شانس و فرصت کسب اعتماد به نقس بیشتری را به دست می آورند، لذا ایجاد یکروش استراتژیک برای استفاده از ورزش برای بهبود کیفیت زندگی افرادی که از فواید طبیعی جامعه محروم شده اند از طریق علائق ورزشی و حیاتی به نظر میرسد و مناسب سازی و اعمال برخی از تمهیدات و ایجاد برخی تجهیزات و تسهیلات در فضاها و اماکن ورزشی و تفریحی از وظایف مهم مسئولان جامعه و کارشناسان ورزشی می باشد.
هدف از نگارش این مقاله توصیف و تبیین شاخص ها و معیارهایی برای آسان سازی اماکن و فضاهای ورزشی و تفریحی برای معلولین است، به نحوی که آنان بتوانند به صورت کامل از امکانات ورزشی بهره مند شوند. این شاخصهامعیارها در بر گیرنده دامنه وسیعی از فعالیت ها و اقدامات از قبیل ملاحظات مکانی شامل چگونگی دسترسی، ورودی ها و خروجی ها، راهرودها و راه پله ها، اتاق های رخت کن و غیره، عوامل و معیارهای ایمنی از قبیل خروجی های اضطراری، سیستم زنگ خطر، وضعیت های اضطراری پزشکی، ناآرامی تماشاگران و غیره، عوامل اطلاع رسانی شامل تابلوها و علایم مشخص کننده مکان ها و ایستگاه های کمک آموزشی میباشد.