سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حمید مطلبی محمدآبادی – کارشناس ارشد آمار و اطلاعات، کارمند بنیاد شهید و امور ایثارگران

چکیده:

در مناسب سازی فضای شهر ی موضوعات بسیاری زیاد و قابل توجه ای می تواند مورد بحث قرار گیر د . یکی از این مباحث می تواند مقوله حمل و نقل باشد که سعی شده است در این مقاله به آلودگی صوتی ن اشی از حمل ونقل پرداخته وحل این معضل را با مناسب سازی فضای شهری خواهان باشیم. براستی یکی از شگفتی های آفرینش معما ی " عادت " است که از طرفی بقا و دوام و گسترش حیات انسان ( و همه ارگانیسمهای زنده ) را در گرو خود دارد واز طرف دیگر میتواند مرگ تدریجی را برای آدمی " حیات " جلوه دهد . اگرقراربود هجوم اولین سرما یا گرمای غیر عادی را نتوان با سد سحر آمی " عادت " در هم شکست یا اگر زخمهای سردی و گرمی روزگاران را پنجه معجزه گر " عادت " به آهنگ آرام زندگی تبدیل نمی کرد مسلمًا کاروان حیات از طی طریق باز می ما ند و کاروانیان آن در همان منزل نخست از حرکت و حیات باز می ماند البته آن طرف قضیه هم شگفت آور است اگر بیاری همین "عادت" اسارت ها، آزادی نام نمی گرفت و یا اگر آلودگی ها وناسلامتی ها پای ، و سلامتی خوانده نمی شد این بار هم مسلم ًا زوال جای دوام نمی نشست و " مر گ تدریجی " ، " زندگی " نام نمی گرفت .
داستان آلودگی محیط زیست و هوای شهرهای ما نیزگرفتار همین افسون " عادت " است . نابودی محیط زیست شهری و افزایش آلودگیهای گوناگون و از جمله آلود گی صوتی و آلودگی هوای شهر ها آنچنان برای عموم مردم عادی شده است که گوئی اتفاقی نیفتاده و فاجعه ای در حال شکل گرفتن نمی باشد. خبرهای روزانه سکته های ناگهانی ، افزایش تلفات سرطانی ، فزونی عصبانیت های جنون آمیز ،سردردهای مزمن ، ناراحتیهای تنفسی ، کاهش در شنوائی ، آسم های مادر زادی ، اختلالات در متابلیسم ،ناراحتیهای قل بی و تصادفات مرگبار رانندگی و دهها موارد مشابه آنچنان عادی شده است که گویا هر یک از این نغمه های مرگ نوائی از آهنگ حیات و زندگی بوده و اساساچنین آهنگی را برای شهر و جامعه ما ساز کرده است . گاهی عده معدودی در گوشه و کنار این آهنگ زندگی نما را به حق آهنگ مر گ می شنوند و فریاد بر میدارند اما صد افسوس که فریاد آنها همچون بسیاری از فریاد های دیگر جز به یک مشت حرکات نمایشی مق طعی و موضعی و پراکنده و گذرا از قبیل نوشتاری در حاشیه روزنامه ، برنام ه رادیوئی و حداکثر کمیته و کمیسیون و سمینار تجلی و اخیر ا هم " روز سلامتی " در میان تمام روزهای سال به چیز دیگری منجر نمی شود و پس از چند روزی و حداکثر بعد از گذشتن از چله زمستان و فروکش روزهای وارونگی هوا همه چیز ب ه حال اول خود بر گشته و همان آهنگ عادت به چنین زندگی همچنان به گوشها ی شنوا می نوازد.