سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

ناصر ثبات ثانی – کارشناس ارشد معماری کامپیوتر، طراحی و محاسبات و عضو هیات علمی دانشگاه

چکیده:

امروزه درصد زیادی از افراد جامعه را معلولین و از کار افتاده ها تشکیل می دهند. در کشور ما بعد از ۸ سال دفاع مقدس و صدمات جبران ناپذیری که در پی داست تعداد معلولین افرایش یافت. از سوی دیگر، افرادی هستند که پا به سن گذاشته و جزءافراد ناتوان به حساب می آیند. اینان نیز قادر به استفده از فضاهای عمومی و غیره نمی باشند. بنابراین، همه ای افراد و دیگر معلولین به نوعی خدمات خاصی را می طلبند. در اختیار نگذاشتن این خدمات خود دلیل عدم درک و احساس آنها بوده و ندادن حقوق حقه انان موجب حذف آنها از جامعه می شود.
اولین سوال این است که کدام فضاها را برای معلولین باید طراحی کرد و چطور؟
افراد معلول نیز اختیاجات مشترکی با ما می توانند داشته باشند. برای مثال آنان به دکتر می روند، پارک می روند و در خیابان می خواهند جهت خرید به مغازه ها سری بزنند یا به ادارات جهت انجام کارهایشان مراحعه کنند و این دقیقات همان کارهایی است که فرد عادی در طول روز انجام می شود. برای این منظور باید دید که اینگونه فضاها چه هویتی باید داشته باشند که مورد استفاده معلولین قرار بگیرند.
بعد از دفاع مقدس به تعداد معلولین افزوده شد. معلولینی که خود را کاملا در انزوا احساس می کنند، چون امکانات ورزشی و تفریحی و دیگر وسایل روزمره که برای مردم عادی مطرح است کمتر برای معلولین فراهم شده است.
در این مقاله سعی شده که فضاهای شهری، حمل و نقل و موارد مورد احتیاج معلولین که باید برای آنها طراحی شود بررسی شده و راهکارهایی نیز در این خصوص ارائه گردد.