سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

سیدحسین علوی – کارشناس ارشد جامعه شناسی دبیر آموزش و پرورش فراگیر، آموزش و پرورش استثن

چکیده:

این مقاله شامل مقدمه و مواردی است که به ترتیب در ذیل معرفی می گردد.
۱) مقدمه: پرسش مقاله: در دهه اخیر و پس از آنکه آموزش و پرورش استثنایی مبتنی بر جداسازی و تلفیق با مشکلات و موانع جدی روبه رو شد، اندیشه فراگیر سازی آموزش و پرورش ایجاد شده و به سرعت جهانی شد. ایران، مانند بسیاری از کشورها، پیمان نامه های مربوط را امضا کرد و بر اساس یک تعهد قرار شد که تا سال ۲۰۱۴ میلادی مدارس را برای حضورخاص آماده سازد. اما ایا این محیط و فضای مدارس ما برای حضور راحت، سالم و خوشایند افراد معلول مناسب است؟ کودکان معلول پیش از این محیط مدراس استثنایی را به عنوان یک محیط طبیعی ارزیابی کرده و می پذیرفتند، آیا محیط مدارس عادی را نیز به عنوان محیط طبیعی برای خود تعریف و ارزیابی می کنند؟
ضرورت و اهمیت موضوع: بخش قابل توجهی از دانش آموزان کشور را معلولین تشکیل می دهند. هر روز با وجود طرح هایی نظیر CBR بر دامنه و تعداد این جمعیت افزوده می شود. بر اساس بنامه های توسعه و تعهدات بین المللی می باید تا سال ۲۰۱۴ تمام دانش آموزان خاص در مدارس عادی پذیرش و مشغول به تحصیل شوند. ابتدا، فرد معلول یا خانواده او باید محیط این مدارس را طبیعی، سالم، امن و راحت ارزیابی نمایند تا بتوانند به تحصیل موفقیت آمیز در آنجا اطمینان حاصل کنند . همه این موارد و موارد دیگر ضرورت تحقیق در این موضوع را آشکار می سازد.
اهداف موضوع: ارائه تصویر روشنی از وضعیت حاضر در مدارس کشور از حیث فضا و امکانات موجود برای معلولین، بررسی چهارچوب ها و رویکردهای نظری وعملی، آموزش و پرورش فراگیر، ارتباط با مناسب سازی محیط های آموزشی، مقایسه مدارس موجود و نمونه های مناسب مدارس فراگیر درجهان، ارائه طرح و الگوی عملی برای مناسب سازی مدارس از طریق کاربرد فناوری همراه، آموزش یک عضو خانواده و … از اهداف این مقاله است.
۲) تاریخچه و تعاریف واژه های کلیدی؛
۳) بررسی رویکردهای غالب در فراگیر سازی آموزش و پرورش و ریشه های نظری آن: نظریه مازلو و فراگیرسازی؛
۴) بررسی ساختار مدرسه در ایران و انطباق آن با طرح فراگیر سازی، بررسی اجزاء و عناصر ساختاری نیازمند تغییر در مدارس؛
۵) مقایسه نمونه های مناسب موجود از مدارس فراگیر در جهان و امتیازات آنها؛
۶) ارائه یک مدل واحد یا طراحی جهانی برای مناطق هم سطح برای مناسب سازی؛
۷) موانع موجود اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در مناسب سازی مدارس ایران؛
۸) ارائه راه حل برای موانع و مشکلات ساختاری وعملیاتی مناسب سازی مدارس؛
۹) قوانین ومقررات جهانی و ملی در خصوص فراگیر سازی و مناسب سازی برای معلولین؛
۱۰) دورنمای آینده آموزش و پرورش فراگیر در ایران و جهان؛
۱۱) نتیجه گیری؛
۱۲) پیشنهادها.