سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

ندا رفیع زاده – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، کارشناس ارشد مهندسی معمار

چکیده:

از سال ۱۹۸۱، پیوستن کودکان کم توان جسمی – حرکتی به نظام معمول آموزش و پرورش در سطحی گسترده به عنوان یکی از اهداف مهم برنامه ریزی آموزشی در بسیاری از کشورها مورد توجه قرار گرفت. پیش از این، دانش آموزان کم توان جسمی از دیگران تفکیک می شدند، اما شیوه طراحی مدارس امروزی در اینگونه کشورها کمک کرده است تا آنها در کلاسهای عادی و معمولی تلفیق شوند. در حال حاضر، در کشور ما نیز طراحی به نام «طرح تلفیق» از سوی وزارت آموزش و پرورش مطرح گردیده است که به زودی به اجرا در خواهد آمد. بر این اساس، کودکان کم توان جسمی که از لحاظ ذهنی کاملا سالم هستند باید بتوانند در کنار سایر کودکان و در یک مدرسه تحصیل نمایند و از امکانات چنین مدارسی بهره گیرند. بدین منظور، در این مقاله ضمن معرفی و شناسایی مشکلات دسترسی در فضاهای آموزشی مدارس از قبیل ورودی، محوطه مدرسه، بازشوها، کفپوش ها، راهروها، پله ها، سطوح شیب دار و فضاهای بهداشتی به ارائه ضوابط و معیارهای طراحی مناسب و نحوه مناسب سازی وضع موجود بر اساس ضوابط و مقررات معماری و شهرسای برای معلولین جسمی – حرکتی، ویرایش دوم پرداختهخواهد شد.