سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مجید حسن پور دهنوی – کارشناس ارشد مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
علی لغوی – کارشناس ارشد مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

امروزه صادرات برای کشورهای در حال توسعه، نه تنها یک نیاز، بلکه راز توسعه است. از طریق صادرات ارز مورد نیاز واردات مواد واسطه ای و کالاهای سرمای های لازم ایجاد می شود. در این رهگذر است که موفقیت در ایجاد مناطق ویژه اقتصادی در واقع گامی است که تضمین کننده موفقیت در سیاست توسعه صادرات می باشد.منطقه ویژه اقتصادی بخشی از قلمرو یک کشور است که کالای عرضه شده در آنجا از لحاظ حقوق و عوارض ورودی مانند کالایی محسوب می شود که خارج از قلمرو گمرکی بوده و مشمول نظارت های معمول گمرکی نیست. این مناطق طبق تعریف سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (UNIDO) به عنوان محرکه ای در جهت تشویق صادرات صنعتی تلقی می گردند. در این راستا و با توجه به الحاق دیر یا زود ایران به سازمان تجارت جهانی، در این مقاله ضمن تحلیل مزیت های صادراتی این مناطق، به مطالعه موردی منطقه ویژه اقتصادی نساجی یزد به عنوان مهمترین منطقه ویژه اقتصادی تخصصی نساجی کشور، پرداخته شده است که برای تولید، صادرات و ترانزیت موقعیتی ممتاز و منحصر به فرد در اقتصاد کلان کشور دارد.