سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت استراتژیک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

امیر کرمی – کارشناسی ارشد مدیریت فناوری اطلاعات دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
حمیدرضا یزدانی – دانشجوی مقطع دکتری دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
علی دیواندری – دانشیار دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

چکیده:

برون سپاری از جمله موصوعات مورد علاقه پژوهشگران حوزه سیستمهای اطلاعاتی است دلیل این علاقه جاذبه و دافعه هایی است که موضوع برون سپاری سیستم های اطلاعاتی دارد. یکی از مواردی که سازمان ها در راستای کوچک سازی به آن توجه می کنند بحث برون سپاری است از سوی دیگر ریسکهایی که برون سپاری و بخصوص برون سپاری سیستم های اطلاعاتی دارد باعث ایجاد دافعه و تردید نسبت به انجام برون سپاری شده است برای خنثی کرن و یا کاهش اثر اینگونه از ریسکها سازمانها به دنبال تدوین استراتژیهای کاهش ریسک قدم برمی دارند. بدلیل وجود استراتژیهای گوناگون یکی از مشکلات سازمان ها یافتن اینگونه از استراتژیها است روش تحقیق درمقاله حاضر از نظر هدف کاربردی، اظ نظر نوع توصیفی – پیمایشی، ابزار تحقیق پرسشنامه و جامعه آماری خبرگان حوزه بانکداری تجاری دولتی است هدف ازارائه این مقاله یافتن مهمترین استراتژی های کاهش ریسک در پروژه های برون سپاری سیستم های اطلاعاتی است برای یافتن این استراتژیها ابتدا ریسکهای پروژه های برون سپاری سیستم های اطلاعاتی را در بانکهای تجاری ایران شناسایی کرده و سپس خطرناک ترین ریسکها براساس میزان احتمال وقوع و میزان زیان ناشی از وقوع ریسکها براساس مدل ارزیابی ریسک مارچ و شاپیرا شناسایی می شوند. در نهایت براساس اینگونه از ریسکها مهمترین استراتژی های مقابله با ریسکها از طریق مصاحبه حضوری با خبرگان مشخص می گردد.