روش هاي پيشگيرانه بيشتر روي جلوگيري از ورود رسوبات به مخازن تمرکز کرده در حالي که مبناي روش هاي درماني بر خارج نمودن رسوبات وارد شده به مخزن استوار است . روش هاي گوناگوني جهت تخليه رسوبات مخازن وجود دارد. از آن جمله ميتوان به رسوب زدايي هيدروليکي با استفاده از گشودن دريچه هاي تحتاني (عمليات فلاشينگ )   (Hydraulic Flushing)، تخليه  جريانات غليظ (Current Venting – Density)، لايروبي هيدروليکي مخزن (Hydraulic Dredging)، برداشت مکانيکي رسوبات  Mecanical) (Excavation،  انحراف  رسوبات  در  بالادست  مخزن  (HSRS( Bypassing)Sediment Diversion )،  سيفون  کردن  رسوبات

(Siphoning)، لايروبي هيدروليکي رسوبات توسط پمپ (Pumping) و روش هاي ترکيبي که کاربرد مجموعه اي از روش هاي فوق است اشاره نمود (٢٠٠٥ ,Ainsworth). با توجه به موارد ذکر شده در بالا در حالي که گزينه هاي متفاوتي جهت خارج کردن و حذف رسوبات تجمع يافته در پشت سدها وجود دارد، رسوب زدايي هيدروليکي (فلاشينگ ) به عنوان روشي موثر در احياي حجم از دست رفته مخزن بدون تحمل هزينه هاي ناشي از اجراي روش هاي مکانيکي حذف رسوبات مطرح است . فلاشينگ  عبارت از خارج نمودن رسوبات انباشته شده در مخزن از طريق گشودن دريچه هاي تحتاني به منظور کاهش سطح آب و افزايش سرعت جريان در مخزن و به تبع آن افزايش تنش برشي روي رسوبات مخزن مي باشد.   مهم ترين مزيت کاربرد روش فلاشينگ بازگشت حجم از دست رفته مخزن سد با صرف کم ترين هزينه مي باشد. در حالي که در مورد روش هاي ديگر هزينه هاي اجرايي به مراتب بالاتر خواهد بود..

از جمله اثرات منفي اين روش فرسايش دريچه هاي تحتاني به علت وجود تنش و سرعت زياد جريان هنگام خروج آب و همچنين ضربات وارده به بدنه سد مي باشد. اثرات زيست محيطي و مورفولوژيکي رسوبات رها شده در اثر انجام اين عمل در پايين دست مخزن که در بيشتر موارد از آن صرف نظر گرديده از جمله اثرات مخرب اين عمل خواهد بود که بايد به طور جدي مورد توجه و بررسي قرار گيرد. تخريب محيط زيست آبزيان در رودخانه پايين دست و رسوبات وارده به تاسيسات آبياري و زهکشي اجرا شده در پايين دست مخزن نمونه هايي از اين اثرات تخريبي   ميباشند (١٩٩٩ ,Brandt and Swenning).