حاشیه گذاری: اختصاص دادن فضای لازم به عنوان حاشیه در چهار طرف هر صفحه از نوشته الزامی است. حاشیه گذاری به عنوان یک اصل اساسی در تنظیم نوشته از زمان دور تا حال ملحوظ بوده و رعایت آن توصیه میگردد. حاشیه گذاری در نوشتههای مختلف فرق می کند و به طور معمول در نوشته های عادی بالای کاغذ ۲/۵ سانتیمتر و در جوانب در هر طرف ۱/۵ سانتیمتر و در پایین حداقل ۱/۵ سانتیمتر به عنوان حاشیه اختصاص داده می شود

حاشیه گذاری در نوشته های بیش از یک صفحه دارای قواعد دیگری است. در صفحه نخست هر فصلی یا بخشی در طرف بالا حاشیه بیشتری تقریبا بیش از هفت سانتی متر اختصاص داده می شود. در نوشته های برای صحافی از طرفی که باید دوخته شود، ۲/۵ سانتیمتر فضای خالی در نظر گرفته می شود. تنظیم فاصله بین سطرها: در اختصاص دادن فاصله بین سطرها باید اعتدال را رعایت نمود. فاصله ها نباید آنقدر زیاد باشد که در مصرف کاغذ اسراف شود و نه به اندازه کم که باعث آزار چشم خواننده گردد. فاصله سطرها در پیش نویس به اندازهای باشد که بتوان با باز کردن علامت ابرو در بالای سطر، واژه یا جمله ای را به آن افزود و نوشته به وسیله نگارنده و یا شخص دیگر حک و اصلاح گردد. رعایت فاصله مناسب بین خطها، علاوه بر زیبایی شکل ظاهر نوشته، به خواننده محقق امکان میدهد که با قید و انعکاسی نشان های ویژه، پیام هایی برای مخاطب بعدی به جا گذارد و یا نظر وی را به مطلبی خاص جلب نماید.

رعایت آیین پاراگراف بندی: همانطور که در فصل های پیشین گفته شد، پاراگراف قسمتی از مطالب یک گفتار است، که در چند سطر و یا بیشتر نوشته می شود. جداسازی | پاراگراف ها از یکدیگر علاوه بر اینکه یکنواختی آزاردهنده نوشته را از بین میبرد، باعث زیبایی آن و مطلوبیت بیشتر برای جلب نظر و توجه خواننده خواهد شد. برای تنظیم پاراگراف در سطر نخست معادل یک کلمه پنج حرفی با در نظر گرفتن اندازه حروف استفاده شده در حروف چینی و یا ریزی و درشتی دست نوشت ” رها نموده و سپس نوشته را آغاز می نماییم. در سطرهای بعدی معادل حاشیه در نظر گرفته شده برای کل نوشته اختصاص داده می شود. به هنگام تمام شدن پاراگراف، با گذاشتن علامت آخر جمله، باقی سطر را رها می نماییم. پاراگراف بعدی را با فاصله حداقل ۱/۵ سطر از پاراگراف قبل شروع می کنیم. رعایت کامل آیین پاراگراف بندی در تفهیم و تفهم و زیبایی شکل ظاهری نوشته و فراهم نمودن روال منطقی در امر مطالعه نقش آفرین است.

نشان گذاری منطقی: گرچه هدفی از نشان گذاری در بخش مربوط به خود توضیح داده شده است و به بازگو کردن آنها نیازی نیست، اما ناگزیر به ذکر قواعدی دیگر از نشان گذاری می باشیم که رعایت آنها باعث جذابیت نوشته و زیبایی شکل ظاهری آنمیگردد که خود تأثیر را به میزان قابل ملاحظه ای بالابرده و به همان اندازه درک .مطلب به خواننده کم کی مینماید

گذاشتن نشان های لازم، ابتدا و انتهای جمله را مشخصی می نماید. از طرفی فاصله به وجود آمده بین دو جمله از تداخل مطالب در ذهن خواننده جلوگیری به عمل می آورد.