سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش بین المللی چشم انداز جایگاه موسسات خیریه سلامت در نظام سلامت ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

امیر اشکان نصیر پور –
فریده فرهادی –

چکیده:

مثلث فقر، سلامت و توسعه درک جدید ی است از سلامت در قرن بیست و یکم و تعییری است در تعریف بیولوژیک سلامتی و پیدائی تئوری اپیدمیولوژی اجتماعی ( Social Epidemiology ) می باشد. موسسه های نیکوکاری و خیریه در کشور ما از سابقه ء زیادی برخوردارند و این سابقه را می توان همزمان با تشکیل هسته های اجتماعی و واحدهای جمعیتی خانواده دانست. موسسات خیریه را به واقع باید اولین نهادهای حمایتی خود جوش و موثر در جریان فقر زدایی و مقابله با آسیب های اجتماعی قلمداد کرده گروههای اجتماعی حرکتی هدفمند را براساس انگیزه های عاطفی و بدون چشم داشت مادی در راستای رفع نیاز هموطنان خود و از، واقفان خیر اندیش هماره رسیدگی به امور بهداشتی و درمانی را مد نظر داشته اند،آغاز کرده اند. در دوره های مختلف تاریخ آنجا که بهداشت و درمان امروزه به عنوان یکی از مهمترین شاخص های اندازه گیری میزان توسعه یافتگی و در عین حال در زمره ی نقش مهمی در ایجاد جامعه سالم دارد.اساسی ترین و پرهزینه ترین انواع خدمت مورد تقاضای اعضای جامعه قلمداد می گردد بهداشت و درمان نیز تحت تاثیر شرایط و تغییرات اجتماعی و اقتصادی معاصر خود قرار داشته،همچون هر پدیده ی اجتماعی دیگر و تغییر آن تابعی از تغییرات سطح کلان جامعه و سایر تغییرهای اجتماعی و اقتصادی می باشد. بطوریکه در طبقه بندی بین المللی بیماری ها (( ICD)) گروه جدیدی را بانشان ۵۹٫۵٫ Z ((گروهی با فقر شدید )) اختصاص داده است و معتقد است که فقر شدید در سراسر جهان رو به افزایش است و به این دلیل کلیه بیماری ها ناشی از فقر نیز رو به افزایش است متاسفانه علیرغم برقراری موسسات خیریه سلامت موانع زیادی از جمله مشکل تجهیزات و تکنولوژی جدید و سنگینی قیمت خدمات عدم اختصاص پایگاه مناسب در تصمیم گیری های وزارت بهداشت و درمان و کنیه ورزی های، بیمه گری پائین بودن نرخ تعرفه ها، بخش خصوص انتفاعی از جمله مشکلات ادارهی و توسعه این مراکز می باشد. هدف : بررسی موانع توسعه موسسات خیریه سلامت کتابخانه ای مکاتبات الکترونیک با بیمارستان های خیریه بعضی از، روش : به شیوه ی مروری بر مطالعات داخلی و خارج از کشور کشورهای جهان و تجربی ( تجربه بیست ساله پژوهشگر ) . یافته ها و نتایج : با تشخیص موانع باید طی مذاکره و نشست هایی بتوان سازمان های بیمه را وادار به قبول یک سری پرداخت ها بابت افراد فقیر نمود. سیستم بیمه خیریه راه اندازی شود و باارائه الگوی مدیریت در بیمارستان های خیریه ایران از مسئولین خواست تا به موانع جدی رسیدگی نماید .