مقاله ميزان بروز پديده عدم برقراري جريان مجدد و عوامل همراه در بيماران انفارکتوس ميوکارد با قطعه بالارونده ST درمان شده با آنژيوپلاستي اوليه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در طب جنوب از صفحه ۱۷۱ تا ۱۷۹ منتشر شده است.
نام: ميزان بروز پديده عدم برقراري جريان مجدد و عوامل همراه در بيماران انفارکتوس ميوکارد با قطعه بالارونده ST درمان شده با آنژيوپلاستي اوليه
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انفارکتوس ميوکارد
مقاله استنت
مقاله عوارض
مقاله آنژيوپلاستي اوليه
مقاله پديده عدم برقراري مجدد جريان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اميني عبداللطيف
جناب آقای / سرکار خانم: نمازي محمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: صافي مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: سعادت حبيب اله
جناب آقای / سرکار خانم: وكيلي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي افسانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: در حال حاضر آنژيوپلاستي اوليه روش درماني انتخابي در برقراري جريان خون در رگ مسدود مي باشد. از عوارض اين شيوه درماني، پديده عدم برقراري مجدد جريان (No reflow) مي باشد. ارزيابي عوامل همراه و پيش بيني کننده اين پديده ممکن است زمينه اي جهت اقداماتي براي کاهش آن شود.
مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مشاهده اي توصيفي بيماران مبتلا به انفارکتوس ميوکارد با قطعه ST بال رونده درمان شده با آنژيوپلاستي اوليه، در مدت ۳۰ ماه به صورت سري وارد مطالعه شدند و اطلاعات جمعيت شناختي، باليني و آنژيوگرافي آنها در پرسشنامه ثبت گرديد. سپس بيماراني که اين پديده درآنها رخ داده و نداده بود در دو گروه جداگانه از نظر عوامل همراه با استفاده از نرم افزار ۱۶SPSS  مورد مقايسه قرار گرفتند.
يافته‌ها: ميزان بروز اين پديده۲۱ مورد در ۲۶۳ مورد آنژيوپلاستي اوليه (۹ /۷ درصد) بود. ميانگين سني و شيوع عوامل خطري مانند ديابت، سيگار، پرفشاري خون و چربي بالا تفاوت بارزي در دو گروه نداشت. اين پديده در زنان بيش از مردان بود (
p<0.01) .ميانگين فاصله زماني بين شروع علايم تا بالون، شوک کارديوژنيک، مرگ داخل بيمارستاني و طول استنت استفاده شده در بيماران با اين پديده نسبت به گروه بدون آن بيشتر بود و کسر جهشي قبل از ترخيص کمتري داشتند. رگ کرونر قدامي نزولي بيشترين رگ درگير بود و از ترومبکتومي بيشتر استفاده شده بود. از نظر وجود عروق کولاترال، کلسيفيکاسيون قابل مشاهده، استفاده از مهار کننده هاي گليکوپروتئين a3/b2، اتساع رگ قبل از تعبيه استنت، اتساع استنت و قطر استنت تفاوت بارز آماري وجود نداشت.
نتيجه گيري: در اين مطالعه، ميزان بروز پديده عدم برقراري مجدد جريان تقريبا مشابه ساير مطالعات است. جنس زن، درگيري رگ قدامي نزولي، استفاده از استنت هاي طويل تر، انجام آنژيوپلاستي با فاصله از شروع علايم مي تواند پيش بيني کننده احتمال بيشتر جهت وقوع اين پديده باشد.