مقاله ميزان توسل به دعا در بيماران همودياليزي استان گلستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در پرستاري مراقبت ويژه IRANIAN JOURNAL OF CRITICAL CARE NURSING (IJCCN) از صفحه ۷۵ تا ۷۹ منتشر شده است.
نام: ميزان توسل به دعا در بيماران همودياليزي استان گلستان
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توسل
مقاله دعا
مقاله بيماران همودياليزي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حجتي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: طاهري نوراله
جناب آقای / سرکار خانم: آخوندزاده گلبهار
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري بهروز
جناب آقای / سرکار خانم: شريف نيا سيدحميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اهداف: اعتقادات مذهبي عامل مهمي در حمايت روحي بيماران است. براي احساس راحتي بيشتر و كسب توان دوباره به منظور حركت به سوي تطابق بيشتر با بيماري، بايد به قدرت خدا تكيه نمود. اعمال مذهبي، دعا و نيايش نه تنها بر حالات عاطفي بلكه بر كيفيات بدني فرد تاثير مي گذارد و گاهي در چند لحظه يا چند روز بيماري جسمي را بهبود مي بخشد. اين مطالعه با هدف بررسي ميزان توسل به خدا در بيماران همودياليزي صورت گرفت.
روش ها: در اين مطالعه توصيفي – مقطعي تك گروهي و تك مرحله اي، ۲۴۵ بيمار دياليزي مراجعه كننده به مركز همودياليز استان گلستان به روش مبتني بر هدف انتخاب شدند. اطلاعات از طريق پرسش نامه تناوب دعاي مراويگليا جمع آوري شد. داده ها با كمك نرم افزار SPSS 16 و آمار توصيفي و آزمون فريدمن مورد تجزيه تحليل قرار گرفت.
يافته ها: ميزان توسل به دعا ۹٫۸±۱۷۳٫۹ بود. ۹۸٫۴% نمونه ها به ميزان زياد از دعا استفاده مي كردند. نمره تناوب دعا ۶٫۶±۹۵٫۲، تجربه قبلي دعا ۴٫۶±۴۶٫۹ و نگرش دعا ۳٫۱±۳۱٫۸ بود. در بعد تناوب دعا، ۴۴٫۵% به طور مداوم از خدا به خاطر نعمت هايش تشكر مي نمودند و ۴۲% نيز به طور مداوم از خداوند ياري مي طلبيدند. در بعد تجربه قبلي دعا، ۸۸% در گذشته معتقد بودند كه «خدا گاهي بيماران را شفا مي دهد». در بعد نگرش، ۴۰% موافق بودند كه خداوند مراقب آنهاست. بين ابعاد دعا ارتباط معني داري مشاهده شد (p<0.01).
نتيجه گيري: ميزان توسل به دعا در بيماران همودياليزي در سطح بالايي قرار دارد.