مقاله ميزان موفقيت داکريوسيستورينوستومي با سيليکون تيوپ در درمان بيماران مبتلا به داکريوسيستيت مزمن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي اروميه از صفحه ۱۸۶ تا ۱۹۰ منتشر شده است.
نام: ميزان موفقيت داکريوسيستورينوستومي با سيليکون تيوپ در درمان بيماران مبتلا به داکريوسيستيت مزمن
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله داکربوسيستورينوستومي (DCR)
مقاله داکربوسيستيت
مقاله اشک ريزش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صمدي آيدنلو ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي نورالدين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پيش زمينه و هدف: داکريوسيستيت يکي از رايج ترين علل اشک ريزش يا عفونت راجعه مي باشد. عمل داکريوسيستورينوستومي (DCR) ايجاد يک منفذ به صورت جراحي بين کيسه اشکي و حفره بيني است که علايم بيماري را کاهش مي دهد. هدف از اجراي اين طرح تعيين نتايج سه ساله DCR با استفاده از لوله هاي ظريف سيليکوني در بيماران مبتلا به داکريوسيستيت مزمن در بيمارستان امام خميني (ره) اروميه در فاصله سال هاي ۱۳۸۳-۸۵ بود.
مواد و روش کار: اين مطالعه از نوع توصيفي – مقطعي بوده و در آن کليه بيماران با سابقه جراحي DCR با سيليکون تيوپ در بيمارستان امام خميني اروميه در فاصله سال هاي ۱۳۸۳-۸۵ مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه گيري انجام نشد و تمام ۱۸۹ بيماري که در فاصله زماني مذکور تحت عمل جراحي DCR قرار گرفته بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات جمع آوري شده پس از پردازش در برنامه نرم افزار آماري SPSS با استفاده از آزمون هاي توصيفي، کاي اسکوئر و تست دقيق فيشر تجزيه و تحليل گرديدند.
يافته ها: در اين مطالعه، ۱۹۴ چشم ۱۸۹ بيمار (۵۰ نفر مرد، ۱۳۹ نفر زن) مورد مطالعه قرار گرفت. ميانگين سن بيماران ۴۶٫۲۲ سال بود. اشک ريزش و ترشح چرک بيشترين درصد فراواني (۵۶٫۱ درصد) را در بين علايم حين مراجعه بيماران دارا بود. از ۱۸۹ بيمار پنج نفر داراي درگيري دوطرفه بودند. از ۱۸۹ بيمار ۱۰۲ نفر (۸۲ نفر زن و ۲۰ نفر مرد) به علت همکاري تحت پيگيري قرار گرفتند. جراحي در ۸۴ مورد (۸۲٫۴ درصد) موفقيت آميز بود.
بحث و نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان داد که نتايج عمل در بيماران ۶۰ به بالا بيشتر از ساير گروه هاي سني موفقيت آميز است. همچنين ميزان بهبودي در بين گروه بيماراني که درگيري يک طرفه داشتند بيشتر از بيماران با درگيري دوطرفه بود. با توجه به بالابودن ميزان بهبودي در گروه سني بالاي ۶۰ سال توصيه مي شود اولين اقدام درماني براي بيماران سني جراحي DCR با سيليکون تيوپ باشد.