مقاله ميزان ناقل بودن استافيلوكوك طلايي در بيني و حساسيت آنتي بيوتيكي آن در بيماران HIV مثبت در كرمانشاه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران از صفحه ۵۸ تا ۹۰ منتشر شده است.
نام: ميزان ناقل بودن استافيلوكوك طلايي در بيني و حساسيت آنتي بيوتيكي آن در بيماران HIV مثبت در كرمانشاه
این مقاله دارای ۳۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استافيلوكوك
مقاله ناقلين بيني
مقاله HIV

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جانبخش عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: منصوري فيض اله
جناب آقای / سرکار خانم: صياد بابك
جناب آقای / سرکار خانم: وزيري سياوش
جناب آقای / سرکار خانم: افشاريان ماندانا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: ناقل بودن استافيلوكوك در بيني نقش مهمي در پاتوژنز عفونت استافيلوكوكي دارد. عوامل متعددي از جمله عفونت HIV و پيشرفته بودن آن ميتواند موجب افزايش ميزان ناقل بودن استافيلوكوك گردد.
بمنظور تعيين حالت ناقلي بيني در بيماران HIV مثبت اين مطالعه طراحي و انجام شد.
روش كار: در اين مطالعه ۳۰۰ نفر از افراد HIV مثبت تحت پوشش مركز مشاوره بيماريهاي رفتاري از نظر ناقل بودن استافيلوكوك در بيني تحت بررسي قرار گرفته و حساسيت آنتي بيوتيكي آن به روش ديسك ديفيوژن تعيين شد.
يافته ها: از ۳۰۰ بيمار %۷ زن و %۹۳ مرد بودند. ميانگين سني آنها ۳۲ سال و بيشترين بيماران (%۳۹٫۲) در گروه سني ۳۱-۴۰ سال قرار داشتند. ۵۱ بيمار (%۱۷) ناقل استافيلوكوك كوآگولاز مثبت در بيني بودند كه %۲۳٫۵ آنها زن و %۷۶٫۵ مرد بودند. ميزان ناقلي در زنان %۵۰٫۹ و در مردان %۱۴٫۴ بود. از نظر جنسي اختلاف بين دو گروه معني دار بود. ميزان ناقلي در گروه سني ۳۱-۴۰ سال بيشترين ميزان را داشت (%۴۹). بين گروههاي سني از نظر ميزان ناقلي تفاوت معني داري وجود نداشت. %۸۷ از كل بيماران اعتياد تزريقي داشتند و %۸۹ ناقليي معتاد تزريقي بودند كه ميزان ناقل بودن در افراد با و بدون اعتياد تزريقي تفاوت آماري داشت. در ناقلين در ۲۵ مورد CD4 (%49) بالاي ۵۰۰ و ۲۰ مورد (%۳۹٫۲) بين ۲۰۰-۵۰۰ و ۶ مورد (%۱۱٫۸) كمتر از ۲۰۰ بود. بين كاهش شمارش CD4 و افزايش ميزان ناقلين ارتباط معناداري وجود داشت. حساسيت استفيلوكوك طلايي به پنيسيلين %۳٫۴٫ اگزاسيلين %۹٫۷٫ متيسيلين %۷۲٫۳٫
وانكومايسين %۸۳٫۲ و جنتامايسين %۱۰۰ بود.
نتيجه گيري: مطالعه ما نشان داد كه ميزان ناقل بودن در افراد HIV مثبت تفاوت فاحشي با افراد سالم نداشته و ارگانيسم كلونيزه شده نسبت به آنتي بيوتيكهاي موجود حساسيت كافي دارد ولي با توجه به اينكه با پيشرفت بيماري احتمال ناقل بودن افزايش مييابد و چنين بنظر ميرسد در بيماران بدون عارضه نياز به درمان ريشه كني نداشته باشد ولي در بيماران با CD4 پايين بايستي مطالعات كافي دارد.