مقاله ميزان همبستگي خود استنادي مجله با ضريب تاثير در نشريات علمي حوزه علوم پزشکي منتشر شده بر اساس گزارش هاي پايگاه استنادي علوم جهان اسلام که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مديريت اطلاعات سلامت از صفحه ۲۵۱ تا ۲۵۹ منتشر شده است.
نام: ميزان همبستگي خود استنادي مجله با ضريب تاثير در نشريات علمي حوزه علوم پزشکي منتشر شده بر اساس گزارش هاي پايگاه استنادي علوم جهان اسلام
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نشريات
مقاله نشريات ادواري
مقاله استناد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهراد جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: گل تاجي مرضيه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: در اين پژوهش، ميزان همبستگي خود- استنادي مجله با ضريب تاثير در مجله هاي علمي حوزه علوم پزشکي بين سال هاي ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۶ بر اساس گزارش هاي استنادي نشريات فارسي پايگاه استنادي علوم جهان اسلام بررسي شده است. هدف از اين پژوهش، تعيين خود استنادي مجله و تشخيص همبستگي بين ضريب تاثير مجله و خود استنادي مجله در حوزه علوم پزشکي بود. بديهي است که تعدادي از استنادها را خود استنادي مجله تشکيل مي دهد و اين موضوع چنانچه در حد زياد باشد، سبب مي شود که مجله در جايگاه واقعي خود قرار نگيرد، بنابراين محاسبه ضريب تاثير بدون خود استنادي ضروري به نظر مي رسد.
روش بررسي: اين پژوهش با استفاده از روش تحليل استنادي و آزمون آماري همبستگي Pearson انجام گرفت. جامعه مورد مطالعه شامل ۳۰۹ مجله حوزه علوم پزشکي داراي ضريب تاثير موجود در گزارش هاي استنادي نشريات فارسي در سال هاي ۸۶-۱۳۸۰ بود. با مراجعه به گزارش هاي استنادي نشريات فارسي پايگاه استنادي علوم جهان اسلام و انتخاب سال و سپس انتخاب حوزه علوم پزشکي، مجلات داراي ضريب تاثير در سال مشخص نشان داده شد و آن گاه با استفاده از گزينه نشريات استنادکننده، فهرست مجلات استنادکننده به مجله مورد نظر قابل مشاهده بود که با استفاده از اين فهرست تعداد خود استنادي ها و خود استنادي هاي موثر در ضريب تاثير تعيين شد، داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماري ضريب همبستگي Pearson در سطح معني داري ۰٫۰۱ مورد تحليل قرار گرفت.
يافته ها: رابطه معني داري بين ضريب تاثير و خود استنادي مجله وجود داشت (r=0.556, P>0.001) ضريب همبستگي Pearson نشان داد که رابطه معني داري در جهت منفي بين ضريب تاثير و تعداد مقاله در حوزه علوم پزشکي در سال هاي مورد بررسي برقرار است (r=0.350, P>0.001) رابطه معني داري بين تعداد مقاله و تعداد خود– استنادي مجله وجود نداشت (r=0.068, P=0.233) نرخ خود استنادي مجله در حوزه علوم پزشکي در سال هاي مورد بررسي روندي نزولي داشت. پس از حذف خود– استنادي مجله، رتبه ۱۰۰ مجله کاهش و ۱۹۲ مجله افزايش يافت و در رتبه ۱۷ مجله تغييري حاصل نشد.
نتيجه گيري: نتايج اين بررسي نشان داد که مجلات با ضريب تاثير بالا داراي خود استنادي بيشتري هستند، يعني خود استنادي بر ضريب تاثير مجله تاثير مثبت دارد. با توجه به آن که نرخ خود استنادي در حوزه علوم پزشکي در مقايسه با تحقيقات مشابه، ميزان بالاتري را دارا مي باشد و بالا بودن نرخ خود استنادي باعث مي شود که مجله در جايگاه واقعي خود قرار نگيرد، سردبيران و ناشران بايد در سياست گزينش مقالات خود تجديد نظر نمايند.