مقاله ميزان همدلي در دستياران تخصصي رشته هاي باليني بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران (انديشه و رفتار) از صفحه ۲۴۸ تا ۲۵۶ منتشر شده است.
نام: ميزان همدلي در دستياران تخصصي رشته هاي باليني بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي ايران
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله همدلي
مقاله دستياران پزشكي
مقاله رشته هاي تخصصي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شريعت سيدوحيد
جناب آقای / سرکار خانم: كيخاوني آلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: اگرچه از همدلي به عنوان مقوله اي بسيار مهم در پزشكي ياد مي شود كه باعث افزايش رضايت بيماران و تشخيص و درمان صحيح تر اختلالات مي شود به دليل نبود تعريف واحد و هم چنين ابزار اندازه گيري دقيق آن تا مدتي پيش، تحقيقات صورت گرفته در اين زمينه بسيار محدود بود. در اين مطالعه ميزان همدلي دستياران تخصصي رشته هاي باليني سنجيده شده است.
روش: جامعه پژوهش شامل ۲۵۱ نفر از دستياران تخصصي رشته هاي باليني در بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي ايران در نيمه دوم سال ۱۳۸۶ و نيمه اول سال ۱۳۸۷ بود. در ابتداي مطالعه پايايي بازآزمون و هم خواني دروني پرسش نامه جفرسون ويژه همدلي پزشكان و پرسنل بهداشتي روي ۲۰ نفر از دستياران بررسي شد كه اعداد قابل قبولي به دست آمد. سپس پرسشنامه روي نمونه مورد بررسي اجرا گرديد.
يافته ها: دستياران روانپزشكي با نمره متوسط همدلي ۱۱۴٫۲ نسبت به ساير دستياران نمره بالاتري را كسب كردند و بعد به ترتيب رشته هاي بيهوشي، جراحي، پاتولوژي، طب اورژانس، زنان و زايمان، داخلي، گوش و حلق و بيني، راديولوژي، ارتوپدي، اطفال، چشم پزشكي و پوست قرار داشتند. نمره متوسط همدلي در دستياران روانپزشكي اختلاف معني دار آماري با رشته هاي ارتوپدي، اطفال، چشم پزشكي و پوست داشت. اختلاف معني دار آماري بين نمره متوسط همدلي به تفكيك سن، وضعيت تاهل و جنسيت آزمودني ها وجود نداشت.
نتيجه گيري: اگر چه اين مطالعه نشان داد كه اين پرسش نامه از روايي صوري و پايايي مناسبي در نمونه حاضر برخوردار است، نتايج اين مطالعه با مطالعات ساير كشورها تفاوت هايي داشت كه عدم توجه كافي به جنبه هاي انساني رابطه پزشك و بيمار در محتواي آموزشي دوره هاي پزشكي عمومي و تخصصي در ايران، عدم انتخاب رشته دستياران تخصصي بر اساس علاقه و احتمال وجود تفاوت هاي بين فرهنگي موثر در نمره كل آزمون مي توانند از عوامل موثر در اين تفاوت ها بوده باشند.