مقاله ميزان پاسخگويي روش هاي تدريس برنامه درسي دانشگاه ها و رفتار كارآفريني تجربه از نقطه نظر اساتيد و دانشجويان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در پژوهشنامه تربيتي از صفحه ۱۸۵ تا ۲۲۷ منتشر شده است.
نام: ميزان پاسخگويي روش هاي تدريس برنامه درسي دانشگاه ها و رفتار كارآفريني تجربه از نقطه نظر اساتيد و دانشجويان
این مقاله دارای ۴۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روش هاي تدريس برنامه درسي
مقاله دانشجو
مقاله استاد
مقاله دانشگاه اصفهان
مقاله دانشگاه صنعتي
مقاله دانشگاه هنر
مقاله دانشگاه آزاداسلامي
مقاله رفتار كارآفريني تجربه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: واصفيان فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: لياقت دار محمد‌جواد
جناب آقای / سرکار خانم: فروغي ابري احمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: عابدي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف كلي اين پژوهش بررسي ميزان پاسخگويي روش هاي تدريس برنامه درسي دانشگاهها به پرورش رفتار كارآفريني تجربه از نظر دانشجويان و اساتيد دانشگاه هاي اصفهان، صنعتي اصفهان، هنر اصفهان و آزاد اسلامي اصفهان مي باشد. پژوهش كاربردي است و از روش توصيفي پيمايشي استفاده شده است. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته است كه ضريب پايايي آن ۰٫۹۸ برآورد شد. روايي پرسشنامه از نوع روايي سازه با استفاده از تحليل عاملي با چرخش واريماكس و نيز روايي محتوايي با استفاده از نظرات اساتيد راهنما و مشاور و پنج نفر از متخصصين دانشگاهي مورد تاييد قرار گرفت. نمونه آماري مشتمل بر ۳۶۵ نفر از دانشجويان و ۲۸۲ نفر از اساتيد دانشگاه هاي اصفهان، صنعتي، هنر و آزاد اسلامي در سال تحصيلي ۸۷ بود كه از طريق نمونه گيري تصادفي طبقه اي متناسب با حجم انتخاب شدند. تحليل داده ها در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي و از طريق نرم افزار SPSS انجام پذيرفت. نتايج نشان داد از نظر دانشجويان و اساتيد ميزان پاسخگويي روش هاي تدريس برنامه درسي (پرسش و پاسخ، سخنراني، پروژه و بحث گروهي) دانشگاه ها، به رفتار كارآفريني تجربه (پرورش توانمنديهاي فردي، افزايش مهارتهاي ارتباطي، تدبير راههاي مواجه با تغييرات و دانش پژوهش) در هر چهار عامل پايين تر از سطح متوسط بوده است(p≤ ۰٫۰۰۱) . همچنين، نظرات آزمودنيها بر حسب جنسيت، گروه، سال و دانشگاه و رتبه عملي مورد بررسي قرار گرفت و نتايج نشان داد بين نظرات دانشجويان در روش هاي تدريس پرسش و پاسخ (عامل افزايش مهارتهاي ارتباطي)، سخنراني (عامل هاي افزايش مهارت هاي ارتباطي، پرورش توانمندي هاي فردي و تدبير راههاي مواجه با تغيير) و پروژه (در هر چهار عامل) بر حسب دانشگاه محل تحصيل، سال، مقطع و گروه هاي تحصيلي و بين نظرات اساتيد نيز در هر چهار روش تدريس و هر چهار عامل بر حسب گروه آموزشي، رتبه علمي و دانشگاه محل تدريس تفاوت معنادار وجود دارد.