مقاله ميکروبيوستراتيگرافي سازند گورپي در منطقه موک (جنوب شيراز) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در زمين شناسي ژئوتكنيك (زمين شناسي كاربردي) از صفحه ۱۰۱ تا ۱۱۰ منتشر شده است.
نام: ميکروبيوستراتيگرافي سازند گورپي در منطقه موک (جنوب شيراز)
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيوزوناسيون
مقاله کرتاسه بالايي
مقاله روزن داران پلانکتون
مقاله زاگرس
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيل بيگ محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: خسروتهراني خسرو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بررسي روزن داران پلانکتون سازند گورپي در منطقه موک (جنوب شيراز) منجر به ارايه زيست زون هايي در اين ناحيه شد که هماهنگي قابل ملاحظه اي با ديـگر مناطق تتيس از خود نشان مي دهند. در اين مطالعه، ۷ زيست زون براي سازند گورپي تعيين گرديد. زيست زونهاي ۱ (Dicarinella asymetrica) و۲ (Rosita fornicata) به ترتيب نشانگر سانتونين پيشين و پسين هستند. زيست زون هاي ۳(Globotruncanita elevata) ، (Globotruncana 4 ventricosa) و ۵ (Globotruncanita calcarata) به ترتيب زمان هاي کامپانين پيشين، مياني و پسين را نشان مي دهند و زيست زون هاي ۶ (Globotruncana falsostuarti) و ۷ (Gansserina gansseri) نشانگر ماستريشتين پيشين و ماستريشتين مياني تا ميانه ماستريشتين پسين هستند. نبود زيست زون Abathomphalus mayaroensis نتيجه اي از گسستگي رسوبي در زمان ماستريشتين پسين پسين است که اين گسستگي، توسط لايه اي گلوکونيت دار بر روي آخرين زيست زون (ابتدايي ترين بخش هاي سازند پابده) نيز خود را نشان مي دهد. اين گسستگي، در صحرا داراي هيچ نشانه اي نيست، از طرفي حضور کاني گلوکونيت در ابتداي سازند گورپي و آهک هاي سرخ رنگ انتهاي سازند سروک نيز نشانه اي از ناپيوستگي قبل از نهشت سازند گورپي است.
سازند گورپي در اين منطقه ۲۸۷٫۶ متر ضخامت شامل شيل، آهک رسي و آهک مارني دارد که مرز زيرين آن با سازند سروک به صورت ناپيوسته فرسايشي و با سازند روي خود (پابده) ناپيوسته موازي است و سني از سانتونين پيشين تا ميانه ماستريشتين پسين را در بر مي گيرد.