سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۵
نویسنده(ها):
محمدرضا بمانیان – استاد دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
نسترن شمسی – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری ، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
نکیسا شمسی – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد برق (الکترونیک)، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران

چکیده:
امروزه اثر تکنولوژی را در تمام ابعاد شهر (فرم، عملکرد و معنا) شاهد هستیم. التریسیته بعنوان یکی از دستاوردهای تکنولوژی، تأثیر بسیار زیادی در شهرهای ما داشته است که از این میان می توان به تأثیرات آن در منظر شهری اشاره کرد. زیرساختهایی که جهت تولید، انتقال و توزیع برق به کار گرفته می شوند بر کلیه ابعاد منظر شهری از قبیل کالبد، فعالیت، تصورات (معنا) و اکوسیستم (منظر شهری پایدار) تأثیر گ ذاشته و در مواردی م وجب تهدید پایداری منظر شهری شده اند. خطوط ه وایی انتقال برق بعنوان یکی از عناصر منظر شهری، بدلیل عدم مکانیابی صحیح و طراحی مطلوب (بعنوان موانع بصری و کالبدی)، سبب ایجاد اغتشاش و آشفتگی منظر شهری (عینی و ذهنی) شده و همچنین عدم رعایت حریم این خطوط، خسارت های جانی، مالی و زیست محیطی بسیاری را به همراه داشته است. هدف این تحقیق، بررسی تأثیر خطوط انتقال برق بر منظر شهری و مکانیابی صحیح این خطوط، جهت دستیابی به منظر شهری پایدار می باشد. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی از نوع موردی (محله عبیدزاکانی قزوین) بوده و جمع آوری داده ها، به روش کتابخانه ای و میدانی با استفاده از پرسش نامه و نظرسنجی از ساکنین محله انجام شده است. در این پژوهش، اثرات خطوط انتقال برق بر منظر شهری از جنبه های مختلف پایدار شامل اکولوژی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، کالبدی- فضایی، عملکردی، زیباشناسی- بصری و ادراکی- احساسی (تصورات) مورد بررسی قرار گرفته و در انتها، راهکارهایی در جهت مرتفع نمودن مسائل و مشکلات خطوط هوایی انتقال برق و مکانیابی بهتر آنا در جهت ایجاد منظر شهری پایدار پیشنهاد می گردد.