سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنگره بین المللی و سیزدهمین کنگره ژنتیک ایران
تعداد صفحات: ۵
نویسنده(ها):
محمدحسین مرادی – دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه اراک، اراک، ایران
اردشیر نجاتی جوارمی – پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
محمد مرادی شهربابک – پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
کن دادرس – مرکز ژنومیکس و تولیدمثل اینورمیAgResearchنیوزیلند

چکیده:
ذخیره چربی در دنبه یا قسمتهای احشایی بدن گوسفند یکی از مسائل مطرح در کشور ما و بسیاری از کشورهای در حال توسعه میباشد. این تحقیق با همکاری پروژهSheep HapMapبا هدف دقیقتر کردن محدوده سه منطقه ژنومی کاندیدای مرتبط با این صفت در کروموزومهای۵و۷وX و همچنین بررسی زمان تقریبی تمایز این نژادها از همدیگر انجام شد. نژادهای ایرانی زل و لریبختیاری برای این جایگاهها با چگالی مارکری بالا و با استفاده از تکنولوژیSequenomتعیین ژنوتیپ شدند و آنالیزهای آماری با استفاده از آمارههای مختلف شامل روشهای مبتنی بر تمایز جمعیتی (مانند میانه هموزیگوسیتی) و عدم تعادل لینکاژی (مانندXP-EHH انجام شد. نتایج مکانیابی دقیق این امکان را فراهم آورد تا وجود سیگنالهای انتخاب در این مناطق ژنومی را تأیید کرده و بتوانیم فواصل ژنومی مربوطه را به ترتیب از۱۱۳و۲۰۱و۲۸۳۱kbدر کروموزومهای ۵و۷وXبه ۳۰و۱۴۰و۱۰۷۷kbکاهش دهیم. بررسی روند تغییر اندازه مؤثر در طی نسلهای گذشته نشاندهنده یک نقطه زمانی مشخص مربوط به ۱۱۰۰ نسل قبل است که در این زمان این دو نژاد برای این صفت از یکدیگر تمایز پیدا میکنند. اگر فاصله نسل در گوسفند ۵-۴ سال در نظر گرفته شود، این نقطه در محدوده زمانی خواهد بود که اولین شواهد باستان شناسی مربوط به نژادهای دنبهدار (حدود ۵۰۰۰ سال قبل) بدست آمده است. بنابراین به نظر میرسد که این صفت درنژادهای مورد مطالعه حداقل در حدود ۵۰۰۰ سال قبل تمایز یافته است