سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۸
نویسنده(ها):
سیده فاطمه هاشمی امیری – کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:
شهرهای شمالی ک شور ایران؛ به لحاظ اقلیم، از نقاط معتدل و مستعد رشد شهری هستند. شرایط ویژه و منحصر به فرد این مناطق موجب گشته تا سکونتگاه های بسیار با فاصله اندک از یکدیگر شکل گرفته و رشد ک نند. با گذشت زمان و در اثر رشد این سکونتگاه ها، از فاصله آنها کاسته می شود. ا ین شهرها و سایر سکونتگاه های مجاور نیز همانند تمام شهرها نیازمند تجهیزاتی برای حیات شهری می باشند. در مکانیابی برخی تجهیزات شهری مانند گورستان ها، مراکز دفع زباله و کشتارگاه ها؛ باید به نکات محیطی توجه نمود. مجاورت و فاصله اندک شهرها و سکونتگاه های شمالی؛ آنها را با مشکلات زیادی در مکانیابی مرکز دفن زباله روبرو ساخته است. به گونه ای که با نگرش به هر کدام از این شهرها به صورت مجرد و مجزا، مرکز دفن زباله در نقطه ای مجاور شهر دیگر مکانیابی خواهد شد. از این رو، دید یکپارچه برای مدیریت پسماند در این شهرها ضروری است. با شناخت ویژگی های دفن زباله و اثرات آن بر محیط زیست، می توان ویژگی های مکان دفن زباله را توصیف نمود. ویژگی های مکانی این مراکز، معیارهایی را بدین منظور به دست می دهد. از این رو، معیارهای مختلفی برای مکانیابی مراکز دفن زباله وجود دارد. این معیارها که به اغلب صورت فاصله و حریم مطرح می شود؛ عبارتند از: میزان بارش، میزان دما، فاصله از جاده هاف فاصله از آبهای سطحی، فاصله از جنگل ها، فاصله از مناطق حفاظت شده و جز آن. این معیارها با استفاده از GIS در شهرستان های ساری، جویبار، قائمشهر، سوادکوه، بابل، و بابلسر، اعمال و تحلیل شد. پس از هم پوشانی نواحی مناسب در هر کدام از معیارها، نواحی مناسب برای مرکز دفع زباله معرفی شده است.