سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: سومین همایش ملی مرتع و مرتع داری ایران

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

عبدالرضا مهاجری – کارشناس ارشد اداره کل منابع طبیعی اصفهان
امیرحسین شعرباف – کارشناس مرتع اداره کل منابع طبیعی اصفهان

چکیده:

از سیاست های اصولی سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری کشور، جهت تحقق اهداف طرح ملی صلاح و بهبود مراتع، تلاش در برقراری توازن بین مقدار بهره برداری از منابع تولید علوفه و میزان دام می باشد. افزایش جمعیت دامدار وابسته به منابع تولید علوفه مرتعی، تغییر نظام های بهره برداری از مراتع، مدیریت های غیراصولی و شرایط اجتماعی در نیم قرن گذشته، پایداری منابع تولید بخش کشاورزی (منابع آب و خاک) را با مخاطره مواجه نموده و بهره وری مناسب از عرصه های مرتعی را تحت تأثیر قرار داده است. در حال حاضر جمعیت روستائی و عشایری وابسته به مراتع استان اصفهان ۸۹۰۰۰ خانوار و مقدار برداشت، علوفه ۲ برابر میزان مجاز است. در حالی که با احتساب ۳/۲ هکتار ظرفیت تعلیف متوسط مراتع استان به ازاء هر واحد دامی برای یک فصل چرا، ۲۲۹ واحد دامی جهت امرار معاش یک خانوار و ۶/۳ میلیون هکتار سطح مراتع استان، ۸۶۴۰ خانوار ظرفیت اشتغال دامداری وجود دارد. استفاده از اهرم واگذاری زمین از جمله راهکارهای تعدیل این وضعیت است. در این مقاله ۵ روش و امکان قانونی موجود برای حذف دامدار و دام مازاد و اقدامات انجام شده از سال ۸۰ تاکنون، طرح گردیده و نتایج و تجارب حاصله به بحث گذاشته شده است.