سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نخستین کنگره بین المللی مدیریت ریسک

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

یوسف مرادی – استادیار در گروه مطالعات و ستاد حوادث غیرمترقبه استانداری اصفهان و مد
مسعود نصری – دانشجوی دکتری علوم و مهندسی آبخیز و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی
سادات فیض نیا – استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران – دکتری زمین شناسی , گرایش رسوب

چکیده:

مدیریت در توسعه منطقه ای، بر شالوده شناخت امکانات و منابع محلی و بکار گرفتن منطقی آنها در جهت اداره و توسعه پایدار است . برنامه ریزی به عنوان ابزار مدیریت، همواره می تواند از نتایج بررسیها و مطالعات منطقه ای سود جوید تا شرایط مطلوب را برای تصمیم گیریهای کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت در محدوده وظایف امور مدیریت ریسک در راستا کاهش ریسک خطر پذیری فراهم سازد .
استقرار و توسعه زیربنایی بخش های در هر جامعه ای در راستای ایجاد اشتغال و تولیدات آن ضرورت ایجاد سرمایه گذاری کلان را طلب می کند . استقرار صنایع اثرات متقابل را بر جوامع و محیط های طبیعی آن می گذارد و توجه به رخداد حوادث غیرمترقبه و اثرات زیست محیطی ناشی از آن در مکان یابی کانونهای استقرار توسعه و برنامه ریزی مدیریت محیط و آمایش سرزمین نقش موثر در توسعه پایدار دارد .
ناحیه غرب استان اصفهان با مساحت ۷۹۱۴ کیلومترمربع در منطقه کوهستانی زاگرس مرکزی واقع شده و از سرشاخه های ۵ حوزه آبخیز مهم کشور ( دز، زاینده رود، کارون و گلپایگان ) می باشد . از آنجاییکه با توجه به کاربری اراضی منطقه عمدتاً اشتغال در بخش کشاورزی و منابع طبیعی است و با توجه به وضعیت بهره برداری از آن در سنوات گذشته که موجب تخریب اراضی در آن شده است و از طرفی نیز با توجه به جمعیت منطقه که در سال ۱۳۷۵ به میزان ۳۱۴۴۲۲ نفر در ۵ شهرستان فریدن، فریدونشهر، چادگان، خوانسار و گلپایگان شامل ۱۲ نقطه شهری و ۳۱۰ آبادی بوده است و ۴۵ درصد آن در جوامع شهری مستقرند، توجه به ایجاد اشتغال در بخش صنعت در برنامه ریزی توسعه ناحیه از ضروریات است . با توجه به بررسیهای صورت گرفته در منطقه مشخص گردید که در حال حاضر حدود ۳۰ درصد شاغلین منطقه در بخش صنعت مشغول به فعالیت می باشند واحدهای صنعتی به صورت منفرد یا مجتمع در سطح منطقه پراکنش داشته و رخداد حوادث غیرمترقبه و اثرات زیست محیطی ناشی از آن می تواند خساراتی را به سرمایه گذاریهای ایجاد شده و یا جوامع و منابع طبیعی داشته باشد .
دراین بررسی با توجه به نقشه های موضوعی تهیه شده به کمک GIS و با شناخت ویژگیهای ژئومورفولوژیک منطقهو وضعیت استقرار صنایع ، در گذشته مورد ارزیابی قرار گرفته و استفاده از شاخص های ژئومورفولوژیک نظیر وضعیت ناهمواری ، شیب ، تراکم زهکشی ، گسل و … ، مکانهایی به منظور توسعه اقتصادی و شهرکهای صنعتی در راستای کاهش ریسکطرپذیری متقابل بر سرمایه گذاریهای و جوامع در این ناحیه ارائه می گردد .