سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین کنگره بین المللی بهداشت، درمان و مدیریت بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمدرسول خزاعی –
سیده مریم حسینی –

چکیده:

در عصر حاضر سلامت انسان بیش از هر زمان دیگری در م عرض صدمات و حوادث گوناگون قرار دارد و با توجه به نقش حیاتی " زمان " در ارائه خدمات اورژانسی ، سرعت به عنوان مهمترین و اساسی ترین اصل در ارتباط بـا توسـعه نظـام خـدمات فوریتهای پزشکی در کنار دو عامل ؛کیفیت و هماهنگی تلقی شده و از طرفی دسترسی آحاد جامعه به ایـن خـد مات در اسـرع وقت همواره با حداقل عوارض همراه می باشد . از این رو ساماندهی این بخش جهت ارائه خدمات بیشتر و بهینه در سطح کشور یکی از اولویت های وزارت بهداشت محسوب می شود که تا در حد توان و امکانات موجود امداد رسانی از نظر سرعت ، کیفیت و نحوه ارائه خدمات به سطح استانداردهای جهانی نزدیک تر شود . با توجه به اینکه وجود نظام های اثـر بخـش پاسـخ بـه مـوارد اورژانس می تواند سبب کاهش عوارض و مرگ و میر شود ، در این پژوهش میانگین زمانی مأموریت هـای انجـام یافتـه توسـط چهار پایگاه اورژانس فوریتهای پزشکی شهرکرمانشاه ، در پنج فاصله زمان ی مطـرح از لحظـه تمـاس بیمـار بـا مرکـز تـا خاتمـه مأموریت، به تفکیک مأموریت های ارجاعی و غیر ارجـاعی بـه بیمارسـتان محاسـبه و جهـت کـاهش مـدت زمانهـای مطـرح ، پیشنهاداتی ارائه شده است . مواد : امداد خواهانی که در طی سالهای ۷۶ و ۷۷ با مرکز فوریتهای پزشکی تماس گرفته و مـأموری تی بـرای آنهـا انجـام شـده است، جامعه مورد مطالعه این پژوهش را تشکیل می دهند که تعداد کـل مـوارد تمـاس ۴۴۸۷ ) ۸۵۶۴ مـورد در سـال ۷۶ و ۴۰۷۷ مورد در سال ) ۷۷ می باشد . در عین حال وجود اطلاعات دقیـق و آمـاری از پایگاههـای اورژانـس ازقبیـل بیـشترین ساعات تماس، فراوانی جنسی ، نوع عارضه و نتیجه مأموریت برای اعمال مدیریت زمـان در بحـران هـا ضـروری اسـت کـه ایـن اطلاعات نیز به عنوان داده های پایه در این طرح جمع آوری و آنالیز گردیده است . روشها : این پژوهش مطالعه ای توصیفی است که روش جمع آوری داده ها ، سرشماری از کـل برگـه هـای " اعـ زام آمبـولانس جهت بیمار " موجود در مرکز فوریت های پزشکی می باشد که پس از تکمیل چک لیست ها ، اطلاعات بدست آمده با اسـتفاده از نرم افزار SPSS و روش های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است . بحث و نتیجه گیری : نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که کل زمان صرف شده در طی یک مأموریت ارجاعی ۷۵/۸۰ دقیقه و برای یک مأموریت غیر ارجاعی ۶۷/۰۲ دقیقه است که با توجه به اینکه طلایی ترین زمان تعریف شده در میان فاصـله های زمانی مطرح در امر فوریت ها ، فاصله زمانی بین شروع مأموریت تا رسیدن به محل حادثه یا بـالین بیمـار اسـت ، در یـک مأموریت ارجاعی میانگین این زمان ۹/۱۵ دقیقه و در یک مأموریت غیر ارجاعی ۹/۶۱ دقیقه بدست آمده است و در مجمـوع در % ۵۸/۲ از کل مأموریت های انجام شده ، آمبولانس ها در کمتر از هشت دقیقه بر بالین امداد خواهان حضور یافتـه انـد کـه این رقم در سال ۷۷ به %۶۲ افزایش یافته است . بنابرین با توجه به استاندارد های جهانی این زمان ( حداکثر هشت دقیقه ) به نظر می رسد که آموزش ، ایجاد انگیزه بالا برای احساس مسؤولیت پرسنل اورژانس و ایجاد دیدگاه نسبت به این زمـان حـساس در تکنسین ها و فراهم ساختن تمهیدات مناسب برای تردد سریع تر آمبو لانس ها و بالا بـردن اهمیـت دقیقـه و ثانیـه در ایـن
زمان ها ، در بهبود و کاهش این زمان نقش مؤثری داشته باشد .