سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محسن موذن – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
منیر مجرد – دانشکده علوم زمین دانشگاه منچستر
جایلز دروپ – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز

چکیده:

اکلوژیتهای فشار بالای منطقه بیرجند در حین صعود دچار دگرگونی پسرونده شده اند. در این مقاله با استفاده از روش های مختلف ترموبارومتری و بافتهای واکنشی علاوه بر شناسایی حرارت و فشار مرحله یک دگرگونی، دو مرخله کاهش فشار و رخساره شیست سبز نیز تعیین شده اند. پاراژنزهای پایدار در مرحله پیک دگرگونی شامل GrtI, Cpxl, Ky, Phe, Ru, Qtz می باشند. گارنت در این سنگها زوزنینگ نشان می دهد. Cpxl از ژادئیت غنی است. Phe بصورت بلورهای مستطیلی و Ru در زمینه سنگ و اینکلوژن در گارنت دیده می شوند. حرارت در تمام مراحل از رویتبادل کاتیونی در Grt-Cpx نیز استفاده شده است. ترمومتر اول حرارت ۵۰ مثبت و منفی ۶۲۵ و ترمومتر دوم ۵۰ مثبت و منفی ۶۷۵ درجه سانتیگراد را مشخص کرده اند. فشار این مرحله با استفاده از بارومتر مقدار آلومینیوم در phe برابر kbar 1 مثبت و منفی ۲۰/۶ بدست آمده است. حرارت و فشار این مرحله از محل قطع واکنشهای احتمالی رویداده در شرایط پیک که با استفاده از برنامه THERMOCALC رسم شده اند. درجه سانتی گراد ۱۰۰ ، مثبت و منفی ۵۷۵ kbar 3 مثبت و منفی ۲۳/۵ تعیین شده است که با مقادیر حاصل از روشهای قبلی در توافق است بدلیل صعود سنگ به سطوح بتلاتر و تاثیر سیالات، شرایط حرارت و فشار مرحله دوم درآن ثبت شده است. حرارت این مرحله سانتی گراد ۵۰ مثبت و منفی مثبت و منفی و فشار آن از روی مقدار Jd در CpxII برابر kbar 2 مثبت و منفی ۱۲/۹ بدست آمده است. در مرحله سوم کهمشخصات رخساره شیست سبز را دارد، بارومتر مقدار سدیم در M4 سایت آمفیبول درمقابل مقدار آلومینیوم در تترائدرال سایت، ترمومتر GruIII-CpxIII را در حرارت سانتی گراد ۵۰ مثبت و منفی ۲۹۳ وفشار kbar 1 مثبت و منفی قطع می کند.