سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

لادن دانیالی – گروه زمین شناسی، دانشگاه شهید بهشتی
احمد شمیرانی – گروه زمین شناسی، دانشگاه شهید بهشتی
محمد موسوی روح بخش – گروه زمین شناسی، دانشگاه شهید بهشتی
عباس صادقی – گروه زمین شناسی، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

به منظور بررسی میکرواستراتیگرافی زمین های کرتاسه زیرین درحوضه خزر جنوبی، دو مقطع چینه شناسی سطح الارضی و تحت الارضی درحاشیه جنوبی دریای خزر جنوبی انتخابو اندازه گیری ومطالعه شده است. مقطع سطح الارضی علمده – گلندرود در نقشه چهار گوش آمل و در جنوب شهرستانعلمده (رویان شهر) و مقطع چاه قزل تپه شماره (QT-1)1- در ۲۲ کیلومتری شماب غرب شهرستان گنبد قابوس واقع است. نمونه برداری سیستماتیک، تهیه مقاطع نازک و مطالعات میکروسکوپی بر روی محتویات فسیلی در مقاطع نازک، مغزه ها و نمونه های شسته شده و بررسی های پتروگرافی و رسوب شناسی این رسوبات منجر به تعیین سننهشته ها، تشخیص کیفیت محیط رسوبی و انرژی حوضه رسوبی شده است.
توالی رسوبی درمنطقه علمده – گلندرود بعد از تناوب شیل و ماسه سنگ سازند، شمشک، تناوبی از رسوبات شامل دولومیت آهکی ماسه دار، دولومیت آهکی و آهک دولومیتی و مارنهای آهکی رنگی مربوط به دریای ساب تیدال تا لاگون بهمراه فرم های اربیتولینیده و فرامینیفرهای بنتونیک دیگر با سن بارمین – آپسین دیده می شود، از آن شیل آهکی متورق با سن سنومانین نهشته شده است.
در چاه قزل تپه شماره – ۱ حفاری در رطوبات کرتاسه زیرین متوقف شده است و در انتهای چاه رسوبات با لیتولوزی شیل آهکی ماسه دار و سیلتی و سنگ آهک قرار گرفته است که مربوط به سازند زرد با سن کرتاسه زیرین می باشد. بر روی این رسوبات سازند تیرگان (کرتاسه زیرین) با لیتولوژی مربوط به تناوب سنگ آهک و شیل آهکی و سپس تناوب مارن آهک و شیل آهکیبندرت ماین لایه های آهک مارنی مربوط به سازند سرچشمه – سنگانه (کرتاسه زیرین) قرار گرفته است.
درمقطع علمده – گلندرود سن رسوباتکرتاسه زیرین در حد بارمین – آپسین است ولی سن رسوبات کرتاسه زیرین چاه قزل تپه شماره – ۱ درحد نئوکومین – آپسین و احتمالا آلبین؟ می باشد.
رسوبات کرتاسه زیرین درچاه قزل تپه شماره -۱ در حدود ۳۸۶۵ متر و با تنوع رخسارهای پهنه های جزر و مدی تالاگون (پشت ریف) و نیمه عمیق تا عمیق همراه بوده است. این در حالیست که محیط دریای کرتاسه زیرین در مقطع علمده – گلندرود از آزامش نسبی برخوردار بوده و ضخامتی از رسوبات مربوط به شاکوبهای بارمین – آپسیندر حدود ۲۶۶/۷ متر در محیط مربوط به پهنه های جزر و مدی – دریای لاگون تشکیل شده است.