سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و ششمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حامد هوشمند – دانشجو کارشناسی ارشد رسوب شناسی و سنگ شناسی رسوبی دانشگاه شهید بهشتی
محمدحسین آدابی – دکتری رسوب شناسی و سنگ شناسی رسوبی از دانشگاه تاسمانیای استرالیا عضو ه
عباس صادقی – دکتری فسیل شناسی از دانشگاه شهید بهشتی عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهش
حسن امیری بختیار – دکتری فسیل شناسی از دانشگاه شهید بهشتی مدیر زمین شناسی مناطق نفت خیز ج

چکیده:

سازند آهکی تاربور به سن ماستریشتین در ناحیه فارس دارای گسترش قابل توجهی است. پس از مطالعات صحرایی و پتروگرافی این سازند در مقطع سطح الارضی خانه نهر(شمال شرقی جهرم) به ضخامت ۲۵۶ متر، ده مکروفاسیس در چهار کمربند رخساره ای دریای باز، سد، تالاب و پهنه های خزر و مدی تشخیص داده شد که به علت عدم وجود ریف های سدی بزرگ، رخساره های ریزشی و لغزشی، کورتوئیدها، آنکوئیدها، پیزوئیدها و دانه های اگرگات که خالص شلفهای لبه دار هستند و همچنین تبدیل تدریجی رخساره ها به هم در یک رمپ هموکلینال ته نشین شده اند.