مقاله نانو ديواره هاي كربني رشد يافته به وسيله HFCVD بر روي بستر شيشه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در علوم پايه (دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات) از صفحه ۱۰۱ تا ۱۰۸ منتشر شده است.
نام: نانو ديواره هاي كربني رشد يافته به وسيله HFCVD بر روي بستر شيشه
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نانوديواره هاي كربني
مقاله نانوكريستال هاي الماس
مقاله بخارات شيميايي با فيلامان داغ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قرآن نويس محمود
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده اسلامي پروين
جناب آقای / سرکار خانم: نصيري لاحقي سعيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: نانوساختارهاي كربني (CNTs) و نانوفيبرها جذابيت هاي كاربردي متعددي از قبيل ذخيره سازي گاز، غشاهاي ذخيره انرژي الكترومغناطيسي و ميدان هاي نشردهنده نوري دارند.
علاوه بر اين ساختارهاي كربن گرافيكي دو بعدي معمولا به عنوان نانوديواره هاي كربني (CNWs) يا نانوپولك ها مرسومند كه جذابيت ساختاري و كاربردي آنها ناشي از نسبت بالاي سطح به حجم مي باشد. علاوه بر اين چنين ساختارهايي در عمل پتانسيل بسيار بالايي به عنوان عناصر ساپورت كننده كلاسترهاي فلزي ربيل هاي سوختي الكتروشيميايي از خودشان مي دهند. مورفولوژي ساپورت هاي كلاسترهاي فلزي نقش عمده اي در فعاليت شيميايي كلاسترهاي فلزي دارد. همچنين نانوديواره هاي كربني بسيار تيز با گوشه هاي باريك عمود بر سطح مي توانند به عنوان ميدان نشري عمل كنند.
هدف: اين كار بر رشد نانوديواره هاي كربني (CNWs) بر روي بستر شيشه پوشيده شده با گاز هيدروكربني، ميزان دبي، زمان ترسيب و دما بررسي گرديد.
روش بررسي: در اين مقاله بستر شيشه توسط پلاسماي دماي پايين با نانوكاتاليزور آهن پوشش داده شد.
نانوساختارهاي كربني (نانوساختارهاي كربني دو بعدي، نانوتيوپ هاي كربني و نانوكريستال هاي الماس) بر روي بستر آهن- شيشه بوسيله ترسيب بخارات شيميايي با فيلامان داغ (HFCVD) و با استفاده از استيلن (C2H2)، متان (CH4) به عنوان منبع كربني و گازهاي و گازهاي رقيق كننده از جمله هيدروژن (H2) و آمونياك (NH3) رشد داده شد. مورفولوژي سطح يه وسيله ميكروسكوپ نيروي اتمي (AFM) مشاهده گرديد. نمونه ها توسط ميكروسكوپ روبش الكتروني (SEM) اسپكتروسكوپي رامان شناسايي شدند.
نتايج: نانوديواره هاي كربني با استفاده از مخلوط C2H2/NH3/H2(20:80:100sccm) به مدت ۴۵ دقيقه در دماي ۶۰۰oC در سيستم HFCVD تهيه شدند. نتايج نشان مي دهد كه نانوكريستال هاي الماس با استفاده CH4/NH3/H2(20:80:100sccm) به مدت ۴۵ دقیقه و دماي بستر ۶۰۰oC در سيستم HFCVD رشد يافت. نتايج نشان مي دهد كه افزايش زمان ترسيب از ۴۵ به ۶۰ دقيقه باعث كاهش سايز كريستالي (La) و توزيع نانوديواره هاي كربني بر روي سطح مي شود. افزايش ميزان دبي C2H2 باعث افزايش La دانسيته بالاي نانوديواره هاي كربني بر روي سطح مي شود.
نتيجه گيري: يكي از مهمترين نتايج اين كار اين است كه رشد نانوديواره هاي كربني و نانوكريستالهاي الماس بر روي بستر آهن و شيشه به نوع گاز هيدروكربني در گاز خوراك بستگي دارد. از طرفي مشخص گرديد كه افزايش دما از ۶۰۰oC به  700oCمنجر به تشكيل نانوتيوپ هاي كربني بر روي بستر مي شود.