مقاله نتايج بلند مدت درمان ضد انعقاد سيستميک براي ترمبوز وريدي عمقي در بيمارستان شهدا تجريش طي ۵ سال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در نشريه جراحي ايران از صفحه ۳۲ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: نتايج بلند مدت درمان ضد انعقاد سيستميک براي ترمبوز وريدي عمقي در بيمارستان شهدا تجريش طي ۵ سال
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فيستول شرياني – وريدي
مقاله تغييرات آنوريسمال
مقاله سندرم استيل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مظفر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: طالبيان فر محسن
جناب آقای / سرکار خانم: مولايي گورچين قلعه حجت

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: نتايج کلي ترمبوز وريدي عمقي [Deep Vein Thrombosis (DVT)]، بستگي زيادي به موقعيت آناتوميک سگمان وريدي ترمبوز شده دارد. به طور کلي هدف از درمان DVT حاد پيشگيري از گسترش لخته، عود DVT، آمبولي ريه و ايجاد عوارض کوتاه مدت و بلند مدت ناشي از DVT مي باشد. در مقاله حاضر نتايج بلند مدت درمان ضد انعقاد سيستميک در بيمارن مبتلا به ترمبوز ايليوفمورال و بيماران مبتلا به ترمبوز فموروپوپليته ال، مقايسه مي شود.
مواد و روش ها: تمام بيماران مبتلا به ترمبوز ايليوفمورال و ترمبوز فموروپوپليته ال که در بين سال هاي ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۲ تحت درمان با ضدانعقادي استاندارد قرار گرفته بودند، بعد از يک دوره متوسط ۵ ساله، مجددا تحت معاينه قرار گرفتند. در پيگيري، باز بودن مجراي وريدي و نيز ايجاد ريفلاکس دريچه هاي وريدي به وسيله سونوگرافي داپلر، ارزيابي شده به روش کاي اسکوار آناليز گرديد.
يافته ها: ۵۲ بيمار مبتلا به ترمبوز ايليوفمورال و ۸۵ بيمار مبتلا به ترمبوز فموروپوپليته ال در پيگيري ۵ ساله تحت بررسي قرار گرفتند. ميزان ريفلاکس دريچه هاي وريدي در بيماران با
DVT ايليوفمورال ۸۱% و در بيماران با DVT فموروپوپليته ال ۶۱% بود. ميزان باز بودن مجراي وريدي در بيماران با DVT ايليوفمورال ۲۱% و در بيماران با DVT فموروپوپليته ال ۴۰% بود. ۸۱% از بيماران با DVT ايليوفمورال علايم سندرم بعد از ترومبوز [Post Thrombotic Syndrome (PIS)] داشتند و در DVT فموروپوپليته ال به ميزان ۶۳% بود. علايم شديد PTS در DVT ايليوفمورال ۴۰٫۵% و در DVT فموروپوپليته ال ۲۱% بود.
نتيجه گيري: با توجه به بروز عوارض بيشتر و شديدتر در بيماران مبتلا به DVT ايليوفمورال در مقايسه با DVT فموروپوپليته ال در پاسخ به درمان ضدانعقادي، به نظر مي رسدکه درمان تهاجمي همچون ترمبوليز به واسطه کاتتر يا ترمبکتومي جراحي جهت حذف سريعتر لخته، حفظ دريچه هاي فانکشنال و برقراري باز بودن لومن وريدي دراين گروه از بيماران، ارجح باشد.