مقاله نتايج جراحي رزكسيون آناستوموز ناي در درمان تنگي هاي بعد از لوله گذاري راه هوايي در ۹۰۱ بيمار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علمي سازمان نظام پزشکي جمهوري اسلامي ايران از صفحه ۴۵ تا ۵۵ منتشر شده است.
نام: نتايج جراحي رزكسيون آناستوموز ناي در درمان تنگي هاي بعد از لوله گذاري راه هوايي در ۹۰۱ بيمار
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ناي
مقاله تنگي بعد از لوله گذاري
مقاله رزكسيون
مقاله آناستوموز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي دزفولي عزيزاله
جناب آقای / سرکار خانم: عرب مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: شادمهر محمدبهگام
جناب آقای / سرکار خانم: پژهان ساويز
جناب آقای / سرکار خانم: جواهرزاده مجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: دانشوركاخكي ابوالقاسم
جناب آقای / سرکار خانم: جهان شاهي ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: فرزانگان رويا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: اگر چه عمل رزكسيون آناستوموز روش موثر براي درمان تنگي هاي بعد از لوله گذاري راه هوايي شناخته شده است ولي روش هاي درماني غير از رزكسيون نظير ديلاتاسيون تنگي، نصب-T تيوب، نصب استنت و استفاده از ليزر به عنوان جانشيني براي عمل رزكسيون آناستوموز مطرح مي شوند. ارايه يك تجربه متمركز در درمان اين تنگي ها مي تواند در مقايسه و انتخاب نوع درمان كمك كننده باشد.
روش کار: بيماراني كه در يك دوره ۱۳ ساله به علت تنگي بعد از لوله گذاري در ناي يا در ساب گلوت به ما ارجاع شده بودند گروه مطالعه هستند. تمام بيماران تحت برونكوسكوپي قرار گرفته، جزئيات آناتوميك تنگي و فعاليت حنجره و تارهاي صوتي ارزيابي مي شد. چنانچه شرايط مناسب براي جراحي حاصل نمي شد درمان هاي ديگر (ليزر، استنت، -Tتيوب و يا ديلاتاسيون مكرر) انجام مي گرفت. عمل ها شامل: ۱- رزكسيون آناستوموز ناي، ۲- رزكسيون آناستوموز ناي و قوس قدامي كريكوئيد، ۳- رزكسيون آناستوموز ناي و قوس قدامي كريكوئيد همراه با كريكوئيدوتومي خلفي و نصب يك گرافت غضروف اتولوگ در محل كريكوئيدوتومي بودند. نتايج به سه گروه، خوب، قابل قبول و شكست درجه بندي مي شد. پيگيري به صورت فعال با مراجعات درمانگاهي و تماس مكرر با بيماران صورت مي گرفت.
يافته ها: ۹۰۱ بيمار تحت درمان قرار گرفتند، ۵۷۱ نفر تحت عمل رزكسيون آناستوموز قرار گرفتند. (۴۲۰ مرد، ۱۵۱ زن، ميانگين سني ۲۵٫۶ سال). عمل هاي انجام شده عبارت بود از روش ۱: ۴۵۱ بيمار، روش ۲: ۸۸ بيمار و روش ۳: ۳۲ بيمار. نتايج عبارت بود از خوب: ۴۳۴ مورد (۷۶٫۰۱%)، قابل قبول: ۷۹ مورد (۱۳٫۸۴%) و شكست ۵۳ مورد (۹٫۲۸%). در بيماران عمل شده ۱۳ مورد (۲٫۳%) مرگ ديده شد.
نتيجه گيري: در حال حاضر رزكسيون آناستوموز با يا بدون بازسازي حنجره در يك مرحله، درماني مناسب براي اكثر موارد تنگي هاي ناي و تنگي هاي لارنگوتراكئال است.