سال انتشار: ۱۳۷۶

محل انتشار: اولین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

علی درویش زاده – بخش زمین شناسی دانشگاه تهران
عباس آسیابانیها – دانشجوی دکتری – دانشگاه تربیت مدرس
علی کنعانیان – دانشجوی دکتری – دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

ویژگیها – گدازه ها روانه های بازالتی غالبت به صورت منشورهای کم و بیش منظم انجماد می یابند این منشورها معمولا شش گوش اند ولی گاهی ممکن است دارای ۴ یا ۵ و حتی ۷ ضلعی باشند. درازای منشورها از چند دسیمتر تا ۲۵ متر هم سیده است و پهنای آنها نیز حدود ۳۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر است. اگرچه بسیاری از آنها شش گوشهستند ولی تقارن هندسی ندارند جدار قائم آنها مسطح و غالبا موج دار است در طول منشور، شکستگیهای عرضی دیده می شود که بر محور قائم منشور عمودند هرگاه ، ارتفاع منشور کم یعنی در حدود کمتر از ۱۰ سانتیمتر باشند در این حالبه آن دبی سنگفرشی می گویند.
اصولا قطر منشور در حدود یک سوم طول آنست حد فاصل بین دو منشور که روی هم قرار داشته باشند سطح صاف نیست، عموما در وسط صاف و به سمت خارج دارای اشکال مقعر و محدب اند در حالت اخیر از قاعده خاصی تبعیت نمی کند و انحناء ممکن است به سمت بالا یا پایین باشد. سطح فوقانی منشورهای بازالتی از یک قشر اسکوری که ضخامت آن گاه تا ۴۰ سانتیمتر هم می رسد پوشیده شده است. این قشر در هر گدازه در حال سرد شدن نیز بوجود می آید که ناشی از خروج و تجمع گازها در سطح فوقانی و در حال خروج است. در زیر این قشر، منشورهای فوقانی با ستون بندی نامنظم و در هم بر هم دیده می شود ولی هر قدر به ستون بندی بخش تحتانی توجه کنیم ستون ها منظم و تا حدی موازی و ضخیم ترند.