سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمدحسام حدیدی – کارشناسی عمران دانشگاه آزاد کرمانشاه و عضو باشگاه پژوهشگران جوان

چکیده:

جداسازی پایه و اساس یکی از راه حل های موثر برای محافظت ساختمانهای بزرگ از خسارت زلزله می باشد. این راه حل پرهزینه است زیرا کل ساختمان باید به تکیه گاههای غلتکی یا الاستومتریک که در سرتاسر توزیع شده باشند دارای نتایجی مشابه و در عوض هزینه پایین تری می باشد. این متن به چگونگی نصب این میرا کننده های لزج در سازه می پردازد و در ضمن مثالهای متعددی را مطرح می کنیم. با بیشترین سازه، یک مقدار نسبتا کوچک ضربه گیری یک کاهش بزرگ در فشار و تغییر شکل(تغییر مکان پراکنده بودن) توسط از بین بردن انرژی از سازه را فراهم می کند. برایمثال با یک توقف اتومبیل ، خفه کن، یا ضربه گیر، به منظور کنترل حرکت فنر استفاده شده است. نیروی ضربه گیری (استهلاک) مورد نیاز کاملا نسبت به فنر مقایسه شده است، که باید از وسیله نقلیه و تغییر شکل تحت برآمدگی بارگیری محافظت کند. یک موقعیت مشابه با یک ساختمان جایی که نیروهای فنر توسط ستونهای ساختمان یا پایه جدا کننده ها را که هر دو از ساختمان و هم تغییر شکل تحت بارگیری را تامین می کند. این تنها به یک مقدار کوچک نیروی میرایی چسبنده به منظور کاهش تغییر شکل (انحراف) ساختمان توسط یک عامل دو یا سه گانه در حالی که به منظور همزمان فشارهای کلی ستون را کاهش دهد نیاز دارد.