مقاله نسبت ميان عقلانيت و کرامت انسان در فلسفه ملاصدرا و کانت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در معرفت فلسفي از صفحه ۱۱ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: نسبت ميان عقلانيت و کرامت انسان در فلسفه ملاصدرا و کانت
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ملاصدرا
مقاله کانت
مقاله عقلانيت
مقاله کرامت ذاتي انسان
مقاله خلاقيت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدپوردهكردي سيما
جناب آقای / سرکار خانم: اكبريان رضا
جناب آقای / سرکار خانم: اعواني شهين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در فلسفه ملاصدرا و کانت، «عقل» عالي ترين قوه نفس و «معرفت عقلاني» بالاترين مرحله شناخت است. از نگاه هر دو فيلسوف، عقلانيت يا خردورزي بنيادي ترين ويژگي انسان و مبناي کرامت ذاتي اوست، با اين تفاوت که ملاصدرا عقلانيت نظري، و کانت عقلانيت عملي را معيار اصلي مي پندارند، يعني از نظر ملاصدرا، شان و کرامت انسان به چيزي است که مي داند، در حالي که از نظر کانت، شان و کرامت انسان به چيزي است که مي خواهد.
يکي از جلوه هاي عقلانيت در انديشه اين دو فيلسوف، خلاقيت يا همان آفرينشگري است. دو فيلسوف ياد شده خلاقيت را، هم در حوزه نظري (در محدوده قوه خيال و عقل) و هم در حوزه عملي، مورد توجه قرار داده اند، با اين تفاوت که در حکمت صدرايي، آفرينشگري انسان در ارتباط با ماوراي طبيعت و از راه اتخاذ با عقل فعال صورت مي گيرد، در حالي که در فلسفه کانت، خلاقيت انسان در پيوندي عميق با استقلال و خود بنيادي اوست، منشا و مبدا متعالي ندارد، و صرفا ريشه در انسانيت و استقلال اراده انسان دارد.