سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین همایش حمل و نقل ریلی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علیرضا نوری – معاون مدیر بازرگانی و برنامه ریزی قطارها – شرکت قطارهای مسافری رجاء
کیانوش منادی طبری – سرپرست گروه ایمنی مدیریت بازرگانی و برنامه ریزی قطارها – شرکت قطارهای

چکیده:

در رویکردهای نوین به موضوع ایمنی ، فرایند » شناسایی خطر « به عنوان نخستین ، و همچنین مهمترین گام برای دستیابی به سطوح قابل قبول ایمنی و نیز بهبود و ارتقای سطح ایمنی در یک سازمان ، معرفی شده است و این واقعیت را می توان، با جستجویی کوتاه در ادبیات موضوع ، به سرعت دریافت . از طرفی شرکت رجاء به عنوان نخستین سازمان ریلی در کشور – و حتی در منطقه – ، در حال طراحی یک سیستم مدیریت ایمنی مبتنی بر اندازه گیری و پایش ریسک خطرها می باشد . در چنین سیستمی ، فرایند شناسایی خطر و ارزیابی ریسک به عنوان » قلب سیستم « ، نقش بسیار حیاتی در صحت عملکردِ کلِ سیستم مدیریت ایمنی خواهد داشت .
اما به هنگام اجرای » فرایند شناسایی خطر « ، همواره سازمانها و ارگانها با این چالش مواجه شده اند که کدام روش برای شناسایی خطر مناسب تر خواهد بود؟ و صد البته این موضوع هنگامی حادتر می شود که بدانیم بیش از یکصد روش برای » شناسایی خطر « در دنیا معرفی شده اند و انتخاب مناسب ترین روش از میان آنها ، مستلزم صرف انرژی و هزینة قابل توجهی می باشد .
در این مقاله به معرفی یک روش برای شناسایی خطرها ، خواهیم پرداخت که بصورت یک طرح ابتکاری ، به » نظام پیشنهاد های شرکت رجاء « ارائه گردید و پس از بررسی جوانب موضوع ، تصمیم به اجرای آن گرفته شد . این پیشنهاد که عنوان آن عبارت بود از " استقرار نظام شناسایی خطرها در شرکت رجاء " ، مبتنی بر این اصل است که و به «آموزش» لذا ، با اندکی « بهترین شناسایی کننده گان خطرها همان افرادی هستند که با آن خطرها سروکار دارند » تبع آن » افزایش میزان حساسیت پرسنل در برابر خطرها « و همچنین با » ایجادجنبه های انگیزشی – « مانند پاداش و تشویق – ، می توان از پرسنل خواست که ر اساً اقدام به شناسایی خطرها ، در حیطة عملکردی خودکنند . البته این خطرها ، پس از انجام پردازش های لازم برای استفاده در سایر مراحل سیستم مدیریت ایمنی مورد استفاده قرارخواهند گرفت . سازمان نیز به منظور تقدیر از پرسنلی که خطرها شناسایی شده توسط آنها ، واجد شرایط مربوطه باشند ، آنها را مورد تشویق قرارمی دهد .