سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: همایش ملی ساماندهی جامعه عشایر ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حسین بارانی – استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

بسیاری از پژوهشگران و دست اندرکاران حوزه عشایری این جامعه را در حال تغییر و تحول می دانند. اکثریت آنها پیش بینی می کنند که زندگی عشیره ای به دلایل متعددی اعم از عوامل بیرونی و درونی به تدریج با اشکال مختلفی از نظام های رمه گردانی جایگزین می شود با این حال شناخت دقیق و مبسوطی از این جایگزین احتمالی وجود ندارد. نظام رمه گردانی که در این مقاله نظام مختابادی نامیده شده است شیوه معیشتی قوام یافته دامداران متحرک در البرز شرقی است. این شیوه بر اساس سکونت و همراهی نکردن خانواده در امور گله و جایگزین شدن آنها با افرادی به نام مختاباد قابل تعریف و توصیف است. در این نظام سازمان کار و مناسبات شغلی شکل ویژه ای پیدا می کند که بر اساس اندازه واحد تولیدی و فصل سال تفاوت هایی پیدا می کند شکل متعارف آن در مراسم «دام و دوش» یک گروه شش نفره است که دو نفر آنها مخاباد دو نفر رمه چران و دو نفر دیگر خلامه چران نامیده می شوند.در این مقاله سعی خواهد شد این سازمان کار معرفی شده و قابلیت های آن برای جایگزینی محتمل نظام عشیره ای تشریح گردد.