سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین همایش علمی تحقیقی مدیریت امداد و نجات

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

حسین شیخ زاده – دانشگاه تربیت مدرس، بخش مهندسی شیمی – امور HSE شرکت ملی نفت ایران

چکیده:

سرزمین عزیز ما در منطقه ژئوپولتیک فوق العاده حساسی قرار گرفته است. و تقریبا همه سالها بحران های بالقوهناشی از زلزله، بارانهای سیل آسا، آتش سوزی جنگلها،سوانح هوایی، جاده ای ، ریلی و رها شدن مواد آلاینده به دریا و خشکی، حملات نظامیو غیره، مناطق مختلف مسکونی و صنعتی کشور را تهدید می کند. علی ایحال از آنجایی که فراینداقدامات پیشگیرانه (Proactive) بنا به دلایل بموقع و کم هزینه بودن مقدم بر اقدامات انفعالی (Reactive) هست، و لذا می بایستی با استفاده از ظرفیتهای موجودو بسیج امکانات علمی ،فنی، و منابع قابل دسترس در همان ابتدا با ایجاد سیستم شناسایی، ارزیابی و کنترل مخاطراتدر جهت حذف یا کاهش حوادث و اثرات سوءآنها تلاش کرد. با توجه بر اینکه خیلی از بافتهای مسکونی و تاسیسات صنعتی و زیر بنایی کشور با عنایت به قدمت آنها ، فرسوده و بالقوه موجب ایجاد حادثه و بحران هستند از طرفی در ساخت و توسعه واحدها و طرح های آتی می بایستی با رعایت استانداردهای قابل قبول درجهت بهینه کردن محیطی امن و عاری از خطر داشته باشیم، بنابراین با مد نظر قرار دادن جمیع جهات در اداره یک حادثهو بحران نیازمند نگرشی سیستماتیک و مدیریتی به موضوع بحران بوده تا بتوان ابعاد و اثرات هر حادثه ای قبل، حین و بعد از وقوع و نحوه واکنش و عملیات امداد و نجات و کنترل آن را پیش بینی کرد.
در اینجا یک نظام مدیریت بامجموعه ای از الزامات یک سیستم مدیریتی برای کنترل بحران در یک سازمان بزرگ ملی طراحی گردیده است. اهداف و خط مشی این نظام با محوریت «انسان» تبیینگردیده است، همچنین آسیب به تاسیسات و تخریب محیط زیست نیز به علت تهدید غیر مستقیم سلامت افراد، مورد توجه قرا رگرفته است. همه افراد از بالا تا پایین (Top-Down) بوی‍ژه مدیریت عالی سازمان در برابر تمام عناصر نظام مسوول بوده و با انجام فعالیتهای مورد نیاز در جهت تامین بعنوان یکی از حساس ترین بخش از عملکرد مدیریتی تلاش خواهد کرد. بدون شک این توفیقدر جهت فرهنگ سازی مناسب برای بهبود نظام از طریق ایجاد انگیزه، باور، تعهد، و مشارکت کلیه افراد دو چندان خواهد شد.