سال انتشار: ۱۳۷۵

محل انتشار: چهارمین کنگره تغذیه ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

نسرین امیدوار – عضو هیئت علمی و دانشجوی دکترای تغذیه، دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه
شهربانو زنگانه – اعضای بسیج دانشجویی دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پژشکی و خدما
فریبا حاج محمدی – اعضای بسیج دانشجویی دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پژشکی و خدما
موسی غیور – اعضای بسیج دانشجویی دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پژشکی و خدما

چکیده:

یکی از دستاوردهای مهمی که از یک نظام آموزش جامعه نگر انتظار می رود، طراحی و اجرای برنامه آموزشی بر اساس نیازهای جامعه و در نتیجه تربیت افرادی است که جایگاه مشخص شغلی خود را بشناسند و توانایی احقاق و گسترش آن را داشته باشند. جامعه تغذیه دانان کشور طی چند سال اخیر با اشکال مختلف یک نگرانی عمده یعنی مسئله روشن نبودن جایگاه حرفه ای خود را ابراز می کند. نیاز برای شناخت و راه حلهای این مشکل طی نشستهای مختلف و گردهمایی های دانشجویان، فارغ التحصیلان و دست اندرکاران مطرح گردیده است. طی این بحث ها این مشکل به عوامل مختلفی از جمله ضعف آموزش دانشگاهی رشته تغذیه بویژه از دیدگاه کاربردی، تعداد زیاد دانشجویان و فارغ التحصیلان، نبودن بازار کار مشخص و هم چنین نبود یک سیستم آموزش جامعه نگر در آموزش دانشگاهی رشته تغذیه نسیت داده شده است.