مقاله نظريه فرمال، اساس نقد، تفسير و فهم آثار هنري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۷ در باغ نظر از صفحه ۶۹ تا ۸۸ منتشر شده است.
نام: نظريه فرمال، اساس نقد، تفسير و فهم آثار هنري
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرم
مقاله فرماليسم
مقاله نقد
مقاله بيان
مقاله ابداع
مقاله ساختگرايي
مقاله صورت مندي
مقاله هنر به مثابه شگرد
مقاله هنر به مثابه تكنيك
مقاله تفسير
مقاله محتوا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزي طلب عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اساس نقد در هنرها (The Basis of Criticism in the Arts) با هر رويکردي، معطوف به شکل (فرم) اثر هنري است. شکل، اساس و اصلي است که اثر هنري را هستي مي بخشد و آن را متعين مي کند. هر اثر هنري شکل و فرم و ساختماني است که هنرمند با شگردها و تمهيدات خلاقانه و با تخيل ابداعي اش آن را مي آفريند. آفرينش اثر هنري در صورت يا فرم (شكل) تحقق پيدا مي كند و زيبايي، صورت تحقق يافته اي است كه در اثر هنري عيان مي شود.
هر گونه نقد و تفسير اثر هنري از طريق ابژه اي كه صورت بندي و ساختمان اثر هنري ناميده مي شود، امكان پذير خواهد شد. دريافت معنا يا محتواي اثر هنري، فهم و بازخواني نيت مولف، ارجاع متن (بافتي از كلمات، اشكال و رنگ ها، حركات و اصوات) به حوزه هاي روانشناختي، جامعه شناختي، تاريخي و اساطيري، از طريق فرم (شكل) و صورت مندي (formality) اثر هنري است. فرم، محل يا مکان تلاقي هنرمند با مخاطب و مخاطب با هنرمند است. اگر اثر هنري ابژه اي مستقل پنداشته شود و آزادانه در افق هاي تاريخي متفاوت مورد تفسيرهاي متعدد قرار گيرد، آنچه که هر تفسيري را امکان پذير مي کند، نهايتا فرم هنري است که ذات آن، زيبايي بيان (expression) است. پرسش از اثر هنري مي تواند جنبه هاي گوناگوني داشته باشد. همچون: اثر هنري چه مي گويد؟ مقصود هنرمند از آفرينش اثر هنري چه بوده است؟ اثر هنري در زمان حال بيانگر چه معنايي است؟ اثر هنري چگونه قادر به انتقال افق تاريخي گذشته به دوران جديد است؟ هرگونه پاسخ به اين قبيل پرسش ها منوط به شناخت دقيق و اصيل حوزه نقد و تحليل صورت و ساخت اثر هنري است.