مقاله نقد ديدگاه آنتوني فلو در باب معناداري گزاره هاي ديني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در انديشه ديني از صفحه ۵۱ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: نقد ديدگاه آنتوني فلو در باب معناداري گزاره هاي ديني
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آنتي فلو
مقاله معناداري گزاره هاي ديني
مقاله انحصارگروي
مقاله ابطال پذيري تجربي معنا
مقاله تحويل نگري
مقاله حذف گروي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري بهمن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نفي معناداري گزاره هاي ديني و تهي انگاري آن ها که نطفه آن را پيش تر اگوست کنت جامعه شناس (با ملاک اثبات تجربي) کاشته بود، در چند دهه اخير با موضع گيري و جانبداري سرسخت آنتوني فلو، شاگرد پوپر، شدت گرفت. فلو با پذيرش اصل ابطال پذيري پوپري که خود پوپر آن را براي تفکيک علم (تجربي) از شبه علم در مقابل اثبات گرايي منطقي مطرح کرده بود، و ارتباط دادن آن با معناداري، ملاک و معياري براي معناداري گزاره هاي تجربي و ديگر گزاره ها، از جمله گزاره هاي ديني به دست داد. وي با اعتقاد به اصل ابطال پذيري تجربي معنا و با پذيرش اين پيش فرض دينداران که «گزاره هاي ديني، گزاره هاي ناظر به واقع اند»، نتيجه گرفت که فقط گزاره هاي تجربي از امکان ابطال تجربي برخوردارند و گزاره هاي ديني با آن که به گفته دينداران، احکامي ناظر به واقع اند، چون از ابطال تجربي برخوردار نمي باشند، معنادار نيستند. بنابراين فلو معتقد به بي معنايي و تهي بودن گزاره هاي ديني است، چرا که شواهد تجربي و مبتني بر مشاهده دال بر ابطال آ ن ها وجود ندارد. در نتيجه، تمامي گزاره هاي ديني را نامعرفت بخش و ابطال ناپذير دانست (حذف گروي).
در اين مختصر مقال، سعي بر اين است که با تاملي معرفت شناختي در باب مباني نظريه مزبور، به تحليل اشکالات مبنايي و بنايي، از جمله مشکل روش شناختي تحويل نگري، انحصارگروي و تکيه افراطي بر تجربه و آزمون (دگماي تجربي) که نظريه فلو اشاره کرده، مهمل و بي اساس بودن فرض او را در خصوص گزاره هاي ديني اثبات کنيم.