مقاله نقد شعر «آي آدم ها» سروده نيما يوشيج از منظر نشانه شناسي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در نامه فرهنگستان از صفحه ۹۵ تا ۱۱۳ منتشر شده است.
نام: نقد شعر «آي آدم ها» سروده نيما يوشيج از منظر نشانه شناسي
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاينده حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نشانه شناسي در زمره رهيافت هايي در نقد ادبي است كه در كشور ما كمتر معرفي شده اند. شمار پايان نامه هايي كه نشانه شناسي، در آنها، چارچوب نظري اتخاذ شده باشد به مراتب كمتر از پايان نامه هايي است كه براساس ساير رهيافت ها در حوزه نقد نوشته شده اند. بي ترديد يكي از دلايل اين امر كثرت و تنوع رهيافت هايي است كه ذيل عنوان عام نشانه شناسي طبقه بدني مي شوند. اين تنوع عملا مانع از آن مي شود كه بتوان روش شناسي خاص يا مجموعه معيني از مفاهيم را با رويكرد نشانه شناختي در مطالعات ادبي برابر دانست. اكثر اين رهيافت ها، در برخي از مفاهيم پايه اي مانند نشانه، دلالت،‌دال، مدلول، مصداق، وجوه مشترك دارند اما در روش شناسي با يكديگر متفاوت اند. با اين همه، نشانه شناسي، براي كاربرد در حوزه نقد ادبي و كاوش درباره شيوه بر ساخته شدن معنا در متون ادبي،‌ قابليت درخور توجهي دارد و، در يكي دو دهه اخير، به ويژه از راه مطالعات فرهنگي، اهميت فزاينده اي در نقد ادبي جديد كسب كرده است.
هدف از مقاله حاضر معرفي يكي از نظريه هاي نشانه شناختي است كه مايكل ريفاتر، نظريه پرداز فرانسوي و استاد فقيد دانشگاه كلمبيا، آن را مطرح كرده است. ريفاتر، در كنار كساني چون رومن ياكوبسن و جاناتان كالر و رابرت اسكولز، در زمره نظريه پردازاني است كه در دهه ۱۹۶۰ ساختارگرايي را در امريكا معرفي و ترويج كرد. نظريه اي كه ريفاتر در نشانه شناسي مطرح كرده ريشه در ساختارگرايي دارد و به خصوص در نقد شعر اعمال شدني است.