مقاله نقد علامه طباطبايي بر رويكرد فروكاهشي حكمت متعاليه در مفهوم شناسي اراده ذاتي خداوند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در آينه معرفت از صفحه ۲۱ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: نقد علامه طباطبايي بر رويكرد فروكاهشي حكمت متعاليه در مفهوم شناسي اراده ذاتي خداوند
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله واجب الوجود
مقاله اراده
مقاله صفت ذات
مقاله صفت فعل
مقاله ملاصدرا
مقاله علامه طباطبايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدي مهر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: مصدقي حقيقي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عموم متكلمان و فيلسوفان در اتصاف خداوند به صفت اراده متفق اند. با اين حال، در اين باب كه آيا اراده از صفات ذاتي است يا فعلي، اختلاف شده است. از سوي ديگر، تفسير معناي «اراده» آن گاه كه به عنوان صفت ذاتي حق تعالي پذيرفته مي شود مي تواند بحث انگيز باشد. ملاصدرا اراده الهي را در هر دو مقام ذات و فعل مي پذيرد، ولي در تحليل مفهومي «اراده ذاتي» آن را به مفاهيم ساير صفات ذاتي (مانند علم، حب) فرو مي كاهد. اين رويكرد، كه مي توان آن را «رويكرد فروكاهشي» ناميد، كمابيش مورد قبول بسياري از حكيمان طرفدار حكمت متعالي قرار گرفته است. با اين حال، علامه طباطبايي، هر چند اراده را از صفات كمالي وجودي مي داند ارجاع معنايي اراده ذاتي را به معاني ديگر صفات نمي پذيرد و بر اساس تبييني كه در نحوه انتزاع صفات فعلي ارايه مي كند در برخي آثار خود به ويژه در تفسير الميزان به نفي اراده ذاتي (به عنوان صفتي كه از استقلال مفهومي برخوردار است) تمايل يافته است. در اين مقاله، ضمن تحليل رويكرد فروكاهشي حكمت متعاليه نقد علامه طباطبايي بر اين رويكرد بررسي مي شو. نتيجه نهايي بحث اين است كه نقد علامه اين رويكرد را با چالشي اساسي روبه رو ساخته است.