سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

لیلا بذرکار خطیبانی – دانش آموخته کارشناسی ارشد اصلاح نباتات مجتمع آموزش عالی علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
نادعلی بابائیان جلودار – استاد مجتمع آموزش عالی علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
ابوبکر جوهر علی – محقق موسسه تحقیقات برنج کشور
علی اکبر عبادی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور

چکیده:

ارقام هیبرید حاصله از سیستم نرعقیمی WA حدود ٩٠ % تولید برنج هیبرید را در برمی گیرند . برای شناسایی ژنهای اعاده کننده باروری، جمعیت F2 حاصل از تلاقی IR58025A و IR42686R در مزرعه تحقیقاتی به عنوان گیاهان مستقل در طول فصل رشد پرورش داده شد . برای اولین بار سه ژن مستقل کنترل کننده این صفت از طریق مدل اپیستازی غالب سه گانه با نسبت ۱:۶۳ (گیاهان بارور به عقیم ) گزارش می شود. این سه ژن روی کروموزوم های ۱، ۷ و ۱۰ با کمک نشانگرهای میکروساتلایت (SSR) شناسایی شده اند . از ١٨١ نشانگر SSR مورد استفاده در این مطالعه ، ٣٠ نشانگر، نوارهای متفاوتی بین والد نرعقیم (IR58025) و والد بارور (IR42686) نشان دادند . بقیه نشانگرها باندهای مشابه بین والدین تولید نمودند و برخی از آن ها نیز تکثیر نشدند. نشانگرهای میکروساتلایت RM443 و RM315 در مجاورت ژن Rf3 به ترتیب در فاصله ۴/۴ و ۲۰/۷ سانتی مورگان روی کروموزوم ١ قرار داشتند ، در حالیکه RM6344 در فاصله نزدیک ۶/۶ سانتی مورگان نسبت به ژن Rf1 روی کروموزوم ٧ قرار داشت. ژن سوم (Rf٢) بین دو نشانگر RM258 و RM591 به ترتیب د ر فاصله ژنتیکی ۴/۴ و ۲۲ سانتی مورگان روی کروموزوم ١٠ قرار داشت.