سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

نادر اکرامی نسب – عضو هیأت علمی دانشگاه شاهد،رئیس موسسه آموزش عالی علمی کاربردی هلال ا

چکیده:

بلایای طبیعی را میتوان مهمترین دغدغه و نگرانی زندگی بشر بخصوص مردم کشورهای درحال توسعه تلقی کرد. براساس آمارهای منتشر شده از سوی سازمانهای جهانی، طی ۲۰ سال گذشته بیش از ۳ میلیون نفر در اثر بلایای طبیعی درجهان جان خود را از دست داده و زندگی بیش از یک میلیارد نفر عمیقاً تحت تأثیر واقع شده است.در نگرش کلی،بلایا را به دودسته؛ بلای ناشی از پدیده های طبیعی و بلای حاصل ازدخالت انسان ( انسان ساز) تقسیم می کنیم. آمار رخداد بلایا در کشورهای در حال توسعه گویای آن است که غالب بلایای واقع شده از دسته اول یعنی بلایای طبیعی می باشد. در میان بلایا، بلایایی که باعث ازهم گسیختگی جدی بخشی ازجامعه شده وموجب تلفات گسترده انسانی وخسارتهای مادی ومحیطی گردد، چنانچه مواجهه ومقابله با آن فراتر از توان منابع اقتصادی ومالی جامعه آسیب دیده و نیز منطقه ای که آن جامعه درآن واقع شده است، باشدفاجعه گوئیم.آثار وعواقب یک فاجعه طبیعی، صرف نظر از نوع آن، می تواند تا مدت مدیدی پس از وقوع بلیه باقی بماند. به همین دلیل هم هست که می توان گفت هزینه های اجتماعی واقتصادی بلایای طبیعی بسیار بیش از آن چیزی است که در وهله اول به نظر می رسد و بدین صورت بخش مهمی از تولید ناخالص ملی کشورها بخصوص کشورهای درحال توسعه صرف جبران خسارات ناشی از بلایای طبیعی می شود.اگر رخ داد یک بلیه را درسه عرصه زمانی قبل، حین وبعد ازوقوع بررسی نمائیم درتمام این مراحل آمادگی مناسب باعث کاهش آسیب پذیری وعدم تحقق فاجعه درجامعه می گردد. یکی از ابزار مهم آمادگی درسه مرحله زمانی، آموزش می باشد. بحث در خصوص آموزش درسه عرصه زمانی بسیار گسترده ووسیعمی باشد. یکی ازنمودهای بارزآمادگی قبلی برای مقابله با بلایا آموزشهای امداد و نجات است که به مردم، اعم از نیروهای امدادی، مردم عادی ودیگر اقشار مختلف جامعه داده می شود. نکته حائزاهمیت این است که فعالیتهای امداد رسانی نیاز به آموزشهایی خاص در این زمینه داردو مستلزم شناخت وآگاهی لازممی باشد. ازآنجا که به هنگام بروز بلایا وسوانح مردم جزء اولین گروههایی هستند که به محل سانحه می آیند و به آسیب دیدگان کمک می کنند، عدم آگاهی ومهارت آنها نه تنها سبب بروز مشکلات جدید می شود، بلکه درامرکمک رسانی نیز اختلال بوجود می آورد. دراین مقاله سعی شده ضمن اشاره به نقش آموزش درامداد ونجات و اثر آن در جامعه، توصیه های لازم اجرایی جهت ارائه این آموزش ها پیشنهاد گردد.