سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ایمنی هوانوردی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدعلی خزائی – دانشجوی دورة دکترای حقوق خصوصی، دانشگاه تهران، پژوهشگر پژوهشگاه هوا
علی اکبر گلرو – عضو هیئت علمی پژوهشگاه هوافضا
سیدهادی محمودی – دانشجوی دورة دکترای حقوق بین الملل، دانشگاه علامه طباطبائی، پژوهشگر

چکیده:

هرچند ظرفیت و کارایی را هنوز هم می توان محرک های توسعه محسوب کرد، اما امروزه » ایمنی « به عنوان یک مؤلفة اساسی، مفهوم » مدیریت پیشرفتة ترافیک هوایی « را تبیین می کند . غالباً وضعیتی » معادل یا بهتر « از وضعیت موجود، بدون در نظر گرفتن سایر معیارها، نشانة ایمنی تلقی می شود و این مسئله می تواند منجر به پذیرش تفسیری وسیع از مفهوم ایمنی گردد . در نتیجه، توسعة مفهوم مدیریت پیشرفتة ترافیک هوایی، معمولاً بدون به کارگیری بازتاب حاصله از ارزیابی ایمنی صورت می گیرد . این در حالی است که مدیریت ترافیک هوایی نتیجة تعامل پیچیدة عوامل مختلف انسانی، دستورالعمل ها و سیستم های فنی ( سخت افزار و نرم افزار ) است که به نحو گسترده ای توزیع شده اند . فراهم کردن ایمنی، چیزی فراتر از اطمینان نسبت به عملکرد جداگانه و صحیح هریک از عناصر مدیریت ترافیک هوایی است . در واقع، تعامل پیچیده میان تمامی این عناصر است که ایمنی را فراهم می سازد . ارزیابی شاخص ها به طور جداگانه در پ وشش دادن چنین تعاملی در وضعیت های بحرانی و بااهمیت ایمنی کافی نیست . برای بهبود این وضعیت، این مقاله روش شناسی نوینی از ارزیابی خطر احتمالی سوانح ارائه می دهد که به ویژه می تواند اجرای مدیریت پیشرفتة ترافیک هوایی را با روند مطلوبی روبه رو سازد .