سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

حسن زیاری – عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران
حسن دیواندری – دانشجوی دکترای راه و ترابری دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

یکی از نیازهای انسان بعنوان عضوی از جامعه ٬ برای ادامه زندگی در اجتماع ٬ حس امنیت در تمامی فعالیتهای فردی و گروهی می باشد . قسمتی از امنیت مورد نیاز انسان امروزی ٬ امنیت عبور و مرور است که در ایران به دلیل افول شدید شاخص آن و درنتیجه احساس نامثبت عموم مردم نسبت به این موضوع و همچنین ٬ تاوان سنگین اقتصادی این مقوله که بر مجموع زیر سیستم های کشور تحمیل می شود ٬ ضرورت پرداختن به آن را بیش از پیش نمایان می سازد . در سالهای اخیر ٬ بهبود سریع وضع اقتصادی کشور و توسعه قطب های صنعتی مختلف در شهرهای ایران ( بویژه در تهران ) ٬ همزمان با تحولات دیگر ٬ موجب افزایش قدرت خرید مردم و به تبع آن ٬ خریداری اتومبیل به تعداد زیاد ٬ گردیده است . رشد جمعیت شهرها و همچنین رشد تعداد اتومبیلها به یچ وجه متناسب با رشد سایر پدیده های اجتماعی نبوده و در نتیجه مشکلی جدید ٬ بنام مسأله ترافیک بوجود آمده است . مسأله ترافیک در کشورهای صنعتی ٬ که به تراکم ترافیک ۱ معروف است ٬ مشابه مشکل ترافیک موجود در ایر ان نمی باشد . ترافیک در این کشورها عبارت است از تراکم اتومبیل در چند کریدور ۱ مشخص و معین ( نه در تمام خیابانهای ش هر ) و در اوقات معینی از روز ٬
بین ساعات ۶/۵ تا ۸/۵ صبح و ساعات ٤ تا ٦ بعدازظهر وعصر روز یک شنبه ( نه در تمام اوقات روز ) . ضمن اینکه ٬ در همان کریدوره ا ی معین و در همان زمانهای مشخص ٬ نظم و ترتیب رانندگی و عبور عابرین بطریقی است که گرچه راننده مجبور است از آن کریدور با تأخیر عبور نماید ٬ ولی این تأخیر موجب ناراحتی اعصاب وی نمی شود