سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

غلامرضا سعادتمند – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
بابک خیام باشی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
مجتبی یحیی آبادی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
اکبر گندمکار – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان

چکیده:

سالیان متمادی است که در کشور ما خاکشناسی و طبقه بندی اراضی صورت می گیرد و تا به حال بخشهای عمدهای از خاکهای کشور مورد شناسائی قرار گرفته و نتایج این شناسایی به صورت گزارشهای متعدد منتشر شده است . آنچه مسلم است هدف از شناسایی خاکهای کشور افزایش تولید و کمک به کشاورزان در جهت استفاده بهینه از اراضی کشاورزی است . تابه حال پروژه های خاکشناسی فقط با هدف تهیه نقشه طبقه بندی خاکها و اراضی کشاورزی بوده است اما فقط زمانی مطالعات خاکشناسی ما پویا و جنبه کاربردی خود را بدست خواهدآورد که ما پس از انجام یک پروژه خاکشناسی علاوه بر تعیین نوع خاک و تهیه نقشه آن قادر باشیم به کشاورزان الگوی کشت بهینه ارائه داده، میزان تولید هر محصول را برای او پیش بینی کنیم و او را در زمینه نوع مدیریتی که بایستی اعمال کند راهنما باشیم . سیستم ارزیابی تناسب اراضی شامل کیفی کمی و اقتصادی می باشد که در این جا ارزیابی کیفی مورد بحث قرار می گیرد . در این پروژه محدودیتهای حدود ۴۵ هزار هکتار از اراضی منطقه فریدن به مقیاس ۱ : ۵۰۰۰۰ ، پس از بررسیهای دقیق نقشههای خاک و طبقهبندی اراضی و همچنین تفسیر واحدهای مجزا شده بر روی نقشههای خاک آنها تعیین گردید . اراضی منطقه عسگران که یکی از مناطق فریدن میباشد جهت ارزیابی کیفی تناسب اراضی برای محصولات مهم زراعی ( گندم، جو و سیبزمینی ) مورد بررسی قرار گرفت .