سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی کارآفرینی، خلاقیت و سازمانهای آینده

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

موسی زمان زاده دربان – دانش آموخته دانشگاه علم و صنعت ایران، کارشناس ارشد تحقق و توسعه اندیس

چکیده:

در سیر تکاملی طبیعی جوامع، دانشگاه ها و صنایع از رشد قابل توجهی برخوردار شده اند به نحوی که امروز به جرأت می توان گفت بخش اعظم سرمایه های جوامع اعم از نیروی انسانی و منابع مالی در این دو بخش متمرکز شده است. با پیشرفت روز افزون علوم و صنایع فاصله این دو نهاد پایه ای جوامع نیز روز به روز بیشتر می شود. کاهش فاصله علم و صنعت از یک سو و کاستن از هزینه های تحقیقات مربوط به تجاری سازی از سوی دیگر، جوامع بشری را در دهه اخیر به سوی استفاده از ابزارهای جدیدی بع نام اندیشکده ها سوق داده است. در این مقاله سعی بر آن است تا با بیان سیر تکاملی اندیشکده ها، کارکردها و انواع آن به بررسی نقش فزاینده آنها در نظام آموزشی ایران، عملکردشان در تجاری سازی یافته های تحقیقاتی با فرآیند از آزمایشگاه تا بازار، کمک به دانش آموختگان دانشگاهی برای ورود به بازار کار و رفع معضل اشتغال بپردازیم.
این مسائل در بخش خصوصی و دولتی به کارآفرینان جسور، خلاق، نوآور و ریسک پذیر نیاز دارد تا در راستای تحقق اهداف و بهبود مسیر توسعه محور در جامعه دست به کار شده و طرحی نو در اندازند.
با توجه به نقش و اهمیت کارآفرینی و سابقه درخشان کارآفرینان در مسیر توسعه بسیار از گشورهای پیشرفته و با توجه به مسائل پیچیده توسعه اقتصادی ایران اسلامی، ترویج و اشاعه مفهوم کارآفرینی، بسترسازی برای فرهنگ حامی کارآفرینی و مهم تر از همه تربیت افراد (بخصوص دانش آموختگان دانشگاهی) کارآفرین در سازمان های کوچک و متوسط برای جوامع در حال توسعه مانند ایران از اهمیت و ضرورت حیاتی برخوردار است.