سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش ملی فرسایش بادی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسین سرگزی – کارشناس بیبان زدایی اداره کل منابع طبیعی استان سیستان و بلوچستان
عباس درخشانی – کارشناس بیابان زدایی اداره کل منابع طبیعی استان سیستان و بلوچستان
ابراهیم محمودی – کارشناس بیابان زدایی اداره منابع طبیعی شهرستان زابل
عبدالحسین مختاری – کارشناس بیابان زدایی اداره منابع طبیعی شهرستان زابل

چکیده:

منطقه سیستان ا زجمله مناطق بادخیز کشور است که در ادبیات علمی جهان در ردیف مناطق با بیشترین فرسایش بادی به شمار می رود خاک ابرفتی محدودیت کمی آب و کیفی خاک کمی نزولات سالیانه، تبخیر و تعرق زیاد ، خشکسالی های دوره ای و وزش بادهای خاصه باد ۱۲۰ روزه که از نیمه اردیبهشت تا نیمه های شهریور هرساله ادامه دارد و گاه سرعت آن به بیش از ۱۴۰ کیلومتر بر ساعت نیز می رسد به همراه فقر پوشش گیاهی جمعیت زیاد عدم تعادل دام و مرتع و … انرا به صورت منطقهمستعد فرسایش بادی دراورده است بطوریکه تپه های ماسه ای سطحی حدود ۴۹۲۷۰ هکتار از اراضی معادل ۲/۳ درصد منطقه را پوشش داده و هرساله با هجوم به اماکن مسکونی و تاسیسات زیستی خسارات اجتماعی، اقتصادی، بهداشتی و زیست محیطی بسیاری را باعث می شود مهمترین عرصه های فرسایش پذیر اراضی کشاورزی، اراضی رها شده و عرصه خشکیده دریاچه هامون می باشد اداره کل منابع طبیعی سیستان و بلوچستان با توجه به محدودیت منابع آبی و عدم امکان نهالکاری جهت مقابله با فرسایش بادی درمنطقه اقدام به احداث بادشکن غیرزنده تله های رسوبگیر توسط سرشاخه گز نموده است.