سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: کنفرانس بین المللی عمران، معماری و توسعه پایدار شهری
تعداد صفحات: ۱۵
نویسنده(ها):
اکبر شریفی نیا – کارشناسی ارشدباستان شناسی گرایش دوره اسلامی دانشگاه تربیت مدرس
اکرم احمدی – کارشناس ارشدهنرااسلامی دانشگاه تربیت مدرس
ندا قنبری – کارشناسی ارشدباستان شناسی گرایش اسلامی دانشگاه تربیت مدسر
انسیه خاکباز – کارشناس تاریخ دانشگاه اراک

چکیده:
تجارت و مسائل مربوط به اقتصاد هر جامعه ای، سبب احداث فضاها و مکان هایی بنام بازار به شکل های گوناگون آن می شود. بازارها در معماری ایرانی اسلامی، همانند دیگر اماکن این دوره، تجلی گاه هنر و معماری ایرانی اسلامی بوده اند. این فضاها سراسر پوشیده از تزئینات و اصول دقیق معماری است. از سویی دیگر بازارها، از جمله اماکنی بوده اند که می توان کاربرد سنت خیرخواهانه وقف را که در اندیشه اسلامی، بسیار به آن تأکید شده و در هویت بخشی به شهرهای اسلامی مدنظر بوده را، ملاحظه کرد. بازار قیصریه اصفهان تنها نمونه ای از چندین بازار دوره اسلامی است که به لحاظ سبک معماری و تجلی اندیشه وقف قابل بررسی و مطالعه است. این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش است که؛ آیا بازارهای سنتی ایران قابلیت هویت بخشی به فضاهای شهری معاصر را دارند؟ به نظر می رسد این گونه اماکن با برنامه ریزی های دقیق در طراحی شهری، قابلیت هویت بخشی به فضاهای شهری معاصر را دارند. این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی و با مطالعات کتابخانه ای، به صورت موردی برای رسیدن به نتیجه ای قابل لمس، به بررسی و مطالعه عناصر ساختاری بازار قیصریه اصفهان می پردازد