سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: کنفرانس بین المللی عمران، معماری و توسعه پایدار شهری
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
پرستو محرقی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشدمهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خوزستان

چکیده:
در عصر کنونی توسعه شهر نشینی و گسترش فیزیکی شهرها ، به گونه ای بوده که سطح زیر ساخت شهری بیشتر تحت تسلط ساختمان های مسکونی بوده است . زندگی در چنین شهرهایی همراه با مجاورت آلودگی های زیست می باشد . اما چیزی که بیش از همه اهمیت دارد تداوم زندگی انسان در کنار منابع آلاینده زیست محیطی و بهبود شرایط اکولوژیکی و کاهش میزان بار آلودگی می باشد . از این رو به منظور نجات شهرها ایجاد انواع فضای سبز برای رهایی از چنین وضعی امری اجتناب ناپذیر است . از این میان یکی از موارد ایجاد فضای سبز ، فضای سبز عمودی است که در قالب سطوح سبز بر روی دیوارهای شهری نمایان می شود و می تواند جز فضاهای سبز عمومی یا خصوصی باشد . جایی که امکان توسعه سطوح سبز افقی در فضاهای شهری محدود و یا ناممکن است فضاهای سبز عمودی می توانند همان بازدهی اکولوژیکی را به وجود آورند . دیوار سبز دارای تأثیرات اکولوژیکی و تأثیرات فضایی – محیطی است که از جمله آن ها ، تأثیر بر روی رفتار انسان ها و پویایی ذهنی و رفتاری آن ها ، افزایش کیفیت محیط زیست و تعریف هویت سبز در بدنه های بی هویت شهری را در پی دارد . تأثیرات اکولوژیکی دارای اثراتی همچون کاهش آلودگی صوتی ، کاهش آلودگی هوا ، افزایش سرانه فضای سبز ، تولید اکسیژن بیشتر و کاهش ذرات گرد و غبار می باشد . همچنین نقش به سزایی در کاهش دمای میکروکلیما و افزایش رطوبت نسبی هوا ایفا می کند که در ایجاد اقلیم خرد معتدل تأثیر به سزایی دارد . این مقاله به معرفی دیوار سبز و انواع آن می پردازد و ضمن بررسی تأثیرات اکولوژیکی آن بر محیط و تأثیر آن در ایجاد اقلیم معتدل ، به مسائل مهم برای اجرای این باغ های عمودی اشاره می کند و در پایان راهکارهایی برای توسعه فضای سبز عمودی ارائه می دهد